--- พฤษภกาสร อีกกุญชรอันปลดปลง โททนต์เสน่งคง สำคัญหมายในกายมี นรชาติวางวาย มลายสิ้นทั้งอินทรีย์ สถิตทั่วแต่ชั่วดี ประดับไว้ในโลกา ---

วันเสาร์ที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2554

ระวังเป็น ผู้ทรยศ !!?



ไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับมาตรา 112 ของ...รัฐธรรมนูญ...นั่นเป็นเรื่องถูกต้อง...แต่...ไม่แก้ไขรัฐธรรมนูญไม่ทำใหม่ไม่ปรับปรุงรัฐธรรมนูญฉบับเผด็จการปรุงแต่ง...
เป็นเรื่องไม่ถูกต้องอย่างแน่นอน

เลือกตั้งเมื่อ 3 กรกฎาคม...2554 ประชาชนส่วนที่มากที่สุดของการเลือกตั้ง...ได้เลือกพรรคที่ประกาศว่า...จะแก้ไขหรือนำกลับรัฐธรรมนูญปี 2540 และปฏิเสธรัฐธรรมนูญ 2550
จึงไม่มีเหตุผลใด...พรรคการเมืองที่ได้ประกาศไว้เช่นว่า หรืออ้ายอีคนไหน...ที่เสพสุขสนุกอยู่กับหัวโขนที่เสียบหัวอยู่...จะบ่ายเบี่ยงเลี่ยงกระทำการ...ที่ประชาชนได้พิพากษาแล้ว...เพียงเพราะไม่อยากให้น้ำขุ่นฝุ่นฟุ้ง

การเมืองเป็นสิ่งมีชีวิต...หยุดนิ่งไม่ใช่คุณสมบัติของมัน
ถ้าการทำตามสัจจะวาจาที่ได้รับปากไว้กับประชาชน...จะนำไปสู่การเผชิญหน้าไม่ว่ากับกลุ่มก้อนแห่งเผด็จการกลุ่มก้อนใด...ก็เป็นหน้าที่ของผู้ให้คำสัญญาจะต้องฟันฝ่ามันไปไม่ว่ามันจะเป็นนรกหรือสวรรค์...ไม่ว่ามันจะเป็นความเป็นหรือความตาย...

หากสันติภาพนำมันมาสู่ความถูกต้องไม่ได้...ก็ให้สงครามนำมันมา
ประวัติศาสตร์บันทึกไว้ว่า...หลังสงครามใหญ่ต่างหาก สันติภาพจึงจะยั่งยืนยาวนาน...ประชาธิปไตยกับเผด็จการ...ไม่ใช่ 2 ด้านของเหรียญ...แต่มันเป็น...คู่ขนานที่ไม่มีวันกลมกลืนกัน
ย่ำเหยียบอยู่บนเถ้ากระดูกและกองเลือดของประชาชน...แล้วประคองหัวโขนไม่ให้หล่นจากหัว...กลัวการแก้ไขรัฐธรรมนูญ มันก็ทรยศกับประชาชนไปแล้วครึ่งหนึ่ง...

ขัดขวางความพยายามของผู้ประสงค์จะแก้ไข...ก็ทรยศกับประชาชนเต็มรูปแบบ...
รัฐธรรมนูญ 2550 ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อนำอำนาจของคนส่วนใหญ่ไปให้คนไม่กี่คนกำกับบังคับใช้...และมันถูกใช้ทำลายรัฐบาลของประชาชนไปแล้วอย่างน้อย 2 รัฐบาล...มันทำให้ประเทศก้าวเข้าสู่วิกฤติอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน...ในชั่วเวลาเกือบพันปีที่...ไทยเป็นประเทศ
หายนะที่มันนำมาสู่ทุกๆ สถาบันที่รวมกันเป็นประเทศไทยนั้น...เกินกว่าจะพรรณนา...
สมานฉันท์กับความชั่วช้า...ข้างหน้าของมันคือทรราชย์

โดย:พญาไม้,บางกอกทูเดย์
///////////////////////////////////////////////////////////////////