เมื่อถึงเวลาหนึ่ง...ทุกๆ ปัญหาก็จะพบทางออกของมันเอง...ปัญหาการเมืองของประเทศไทย...กำลังจะเดินไปถึงเวลาเวลาหนึ่ง...
เมื่อถึงเวลานั้น...จะมีแต่เหตุการณ์ที่เป็นผู้นำทาง มนุษย์จะเป็นเพียงอุปกรณ์ประกอบเหตุการณ์...จนกว่าปัญหานั้นมันจะจบตัวของมันเอง
ความพยายามของมนุษย์จำนวนหนึ่งที่คิดว่า...จะมีวิธีการที่จะนำความเป็นปรกติสุขกลับมาสู่การเมืองไทย...คิดถึงวิธีการหลากหลายที่จะนำมาใช้...และชื่นชมเหลือหลายว่าคิดถูกทำถูก
แต่พวกเขาลืมไปว่า...ตราบเท่าที่การต่อสู้ยังไม่ไปไม่ถึงชนะกับแพ้...หรือผู้แพ้ยังคิดว่าไม่แพ้...คำว่าปรองดองจะไม่มีวันเกิดขึ้น
ด้วยเหตุผลดังว่า...โลกจึงเต็มไปด้วยเรื่องราวแสนโง่ของผู้มีอำนาจล้นฟ้ายามที่ต้องมาพบกับหายนะที่ไกลเกินคาด อาทิเช่น...
ถ้า เฟอร์ดินัล มาร์คอส…ไม่ลั่นกระสุนสังหารใส่ อาควิโน...และยอมเข้าสู่การเลือกตั้ง...ชนะเขาก็คือผู้ปกครองผู้ยิ่งใหญ่...ถ้าแพ้เขาก็คือผู้มีอิทธิพลสูงสุดในฟิลิปปินส์
ถ้า...พลเอก สุจินดา คราประยูร...ลงสมัครเข้ารับการเลือกตั้ง เป็นผู้แทนราษฏร์และเป็นนายกรัฐมนตรี...ประเทศไทยก็จะไม่มีพฤษภาทมิฬ...และตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของเขาก็จะยาวนานกว่า 1 เดือน
ถ้า ซัดดัม แห่งอิรัค...ไม่วู่วามและเชื่อมั่นจนเกินตน...ยอมรับอิทธิพลของสหรัฐอเมริกาและพบปะเจรจากับประธานาธิบดีของชาติจ้าวโลก...วันนี้อิรัคก็ยังเป็นของเขา
ถ้า เหมาเจ๋อตุง...ยกพลขึ้นบกทำลายประเทศไต้หวัน...เขาอาจจะต้องแพ้สงครามใหญ่...เมื่อฝรั่งผิวขาวรวมพลกันบุกแผ่นดินใหญ่...
ประเทศไทยวันนี้...คำว่าปรองดองที่มันเกิดขึ้นยากเย็นหนักหนานั้น...เพราะมันยังไม่ถึงเวลา...แพ้ชนะยังก้ำกึ่ง...ฝ่ายแพ้ยังฝันถึงความปราชัยของฝ่ายชนะ
สงครามยังจะต้องดำเนินต่อไปจนกว่า...ประวัติศาสตร์บัญญัติไว้เช่นนั้น
โดย:พญาไม้ทูเดย์,บางกอกทูเดย์
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น