--- พฤษภกาสร อีกกุญชรอันปลดปลง โททนต์เสน่งคง สำคัญหมายในกายมี นรชาติวางวาย มลายสิ้นทั้งอินทรีย์ สถิตทั่วแต่ชั่วดี ประดับไว้ในโลกา ---

วันศุกร์ที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2553

แถลงการณ์ พท. ยื่นไมตรี รบ.จับเข่าคุยแนวทางปลดล็อคขัดแย้งคนในชาติ ล้างไพ่ใหม่ ไม่สนองตัวใครตัวมัน

ที่มา.มติชนออนไลน์

ที่พรรคเพื่อไทย นายปลอดประสพ สุรัสวดี รองหัวหน้าพรรคเพื่อไทย แถลงถึงแนวทางการแก้ไขปัญหาความขัดแย้งระหว่างคนในชาติ ว่า จากการที่ตนได้รับการร้องขอจากหลายฝ่าย จึงได้ประชุมหารือร่วมกับผู้ใหญ่ในพรรคเพื่อไทย เพื่อหามาตรการในการแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้น จนออกมาเป็นแถลงการณ์ของพรรคเพื่อไทย ว่าจากโศกนาฎกรรมเมื่อวันที่ 10 เมษายน และ 19 พฤษภาคมซึ่งก่อให้เกิดความสูญเสียจำนวนมาก ซึ่งพรรคเพื่อไทยได้เฝ้าติดตามเหตุการณ์ต่างๆด้วยความหวังว่าเหตุการณ์จะปรับเข้าสู่สภาพเดิมได้ แต่ข้อเท็จจริงปรากฏว่าความร้าวฉานทางความคิดกลับปริแตกแยกยิ่งขึ้น จนกังวลว่าจะไม่สามารถกลับมาเป็นสภาพเดิมได้ อย่างไรก็ตามพรรคเพื่อไทยเริ่มมองเห็นประกายแห่งความหวัง เมื่อมีคณะบุคคล องค์กรระหว่างประเทศ คณะทูตานุทูต ได้เริ่มเข้ามาช่วยเหลือ และยังเชื่อว่าแม้แต่รัฐบาลก็เริ่มตระหนักถึงอันตรายที่จะเกิดขึ้น

นายปลอดประสพ กล่าวว่า จากปัญหาทั้งหมดพรรคเพื่อไทยขอเสนอจุดยืนและข้อเสนอแนะต่อรัฐบาล 5 ข้อ คือ 1. พรรคเพื่อไทยเห็นว่าถึงเวลาแล้วที่จะต้องมีการพูดจาหารือแลกเปลี่ยนความคิดและความเชื่อระหว่างกลุ่มที่มีความขัดแย้งกันอย่างสันติวิธี 2.พรรคเพื่อไทยเชื่อว่าความสงบ สามัคคี และความเป็นชาติจะกลับคืนมาได้ด้วยการที่ทุกฝ่ายให้อภัยซึ่งกันและกัน และตกลงว่าจะอยู่ร่วมกันอย่างสันติ เสมอภาคและมีความยุติธรรม โดยอาจจะพัฒนาจากคำพูดไปเป็นขั้นตอนทางกฎหมาย ซึ่งจากในอดีตที่ผ่านมาปัญหาความขัดแย้งของคนในชาติก็ต้องแก้ไขด้วยรูปแบบนี้ 3.พรรคเพื่อไทย ขอเชิญชวนให้ทุกหมู่เหล่าหลีกเลี่ยงและละเว้นจากการใช้ความรุนแรง ไม่ว่าจะจากวาจา การกระทำ หรือการใช้กฎหมายที่เกินความเหมาะสม

นายปลอดประสพ กล่าวว่า 4. พรรคเพื่อไทยขอน้อยถวายพระพรชัยมงคลต่อพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว พระสมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชีนีนาถ และให้ปวงชนทุกหมู่เทิดทูนถวายพระเกียรติ 5.พรรคเพื่อไทยหวังและเชื่อว่าจุดยืนและสัจจะวาจาของเราครั้งนี้ จะช่วยให้รัฐบาลและผู้มีส่วนรับผิดชอบต่อความสงบได้คลายวิตก และเริ่มกระบวนการสมานฉันท์ได้ทันที โดยไม่ต้องรอการศึกษาใดๆให้เสียเวลาโดยเปล่าประโยชน์อีก

“แถลงการณ์ฉบับนี้ถือว่าเป็นทั้งการทอดสันถวไมตรี และเป็นการยื่นคำขาดไปในตัวด้วย และที่เราเสนอแนะเช่นนี้ ไม่ได้เป็นเกมการเมืองใดๆ แต่ที่เสนอแนะทั้งหมดก็เพราะมีหลายฝ่ายขอร้อง แล้วเราก็เห็นถึงความขัดแย้งที่มีมากขึ้น แต่หากข้อเสนอนี้ไม่ได้รับการตอบรับจากคนในรัฐบาล ก็ต้องบอกว่า ตัวใครตัวมัน เพราะเรียมก็เหลือทนแล้วเหมือนกัน”นายปลอดประสพกล่าว

ผู้สื่อข่าวถามว่า การหารือระหว่างผู้ขัดแย้งควรจะเป็นการหารือระหว่างใคร เพราะมีการมองว่าคู่ขัดแย้งจริงๆคือพ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร อดีตนายกฯ และพล.อ.เปรม ติณสูลานนท์ ประธานองคมนตรี นายปลอดประสพ กล่าวว่า คงต้องคุยกันทุกระดับ ทั้งเสื้อเหลือง เสื้อแดง รัฐบาล พรรคเพื่อไทย พรรคประชาธิปัตย์ ทหาร ส่วนคู่ขัดแย้งอื่น ก็คงเป็นไปตามลำดับขั้น และมารยาททางการเมือง ทุกฝ่ายก็ควรเห็นประเทศชาติเป็นหลัก

เมื่อถามว่าการหลีกเลี่ยงการทำให้สถานการณ์เลวร้ายลงเพราะคำพูดจะส่งผลให้เกิดการปรับเปลี่ยนทีมโฆษกหรือไม่ นายปลอดประสพ กล่าวว่า คงไม่ถึงขนาดนั้น แต่ก็ต้องทำความเข้าใจกันในพรรค ให้ลดระดับการพูดจาที่รุนแรงอันส่งผลให้เกิดความแตกแยกมากขึ้นได้ หากจะพูดจาอะไรก็ต้องมีหลักฐานชัดเจนมากขึ้น ซึ่งก็ต้องพยายามปรับไปเรื่อยๆ และก็คาดหวังกับทุกฝ่ายด้วย

เมื่อถามว่าจะทำความเข้าใจกับคนเสื้อแดงหรือคนที่สูญเสียได้หรือไม่เพราะการให้อภัยซึ่งกันและกัน จนถึงขั้นกำหนดเป็นกฎหมาย เท่ากับการนิรโทษกรรมให้ทั้งหมด รวมถึงฝ่ายที่กระทำให้คนเสื้อแดงเสียชีวิต นายปลอดประสพ กล่าวว่า นั่นเป็นเรื่องในอนาคต แต่จากประวัติศาสตร์แนวทางการแก้ไขปัญหาก็ต้องออกมาในรูปแบบนี้ อย่างไรก็ตามการให้อภัยซึ่งกันและกัน ก็ต้องเริ่มไปพร้อมกับการเยียวยาที่เหมาะสมด้วย

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
ชช

ทักษิณ-แมนเดลาตำนานต่อสู้อยุติธรรม

ที่มา.บางกอกทูเดย์

ปริศนาความกังวลรูปถ่าย
หลายคนเห็นอาการของคณะบุคคลในรัฐบาล นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี แล้วอดที่จะเกิดความรู้สึกไม่ได้ว่า

แบบนี้จะปรองดอง สมานฉันท์ กันได้จริงๆ อย่างที่นายอภิสิทธิ์ พยามสร้างภาพในขณะนี้หรือไม่

เพราะเพียงแค่ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรี ได้ให้นายนพดล ปัทมะ ที่ปรึกษากฎหมายตระกูลชินวัตร เผยแพร่รูปภาพเพียง แค่ 2 รูป โดยมีเจตนาเพียงแค่จะโต้ข่าวลือที่ปล่อยผ่านสื่อบางสื่อ ที่พยายามสร้างข่าวว่า พ.ต.ท.ทักษิณ กำลังป่วยหนัก หรือบางทีอาจจะเสียชีวิตแล้ว

เจตนาจริงๆ เพียงแค่จะบอกว่ายังสบายดีอยู่ ยังไปพบปะผู้คนต่างๆ ได้โดยที่ได้รับการต้อนรับเป็นอย่างดี

รวมทั้งเจตนาให้รู้ว่า ยังคงมีการโกหกประชาชน ผ่านสื่อบางสื่อ หรือผ่านกลไกบางกลไกอยู่อย่างต่อเนื่อง

ก็แค่นั้นเอง
แต่กลับกลายเป็นว่า การจับโกหกสื่อบิดเบือน กลายเป็นเผือกร้อนสำหรับบางคนในรัฐบาลนายอภิสิทธิ์ได้อย่างไม่น่าเชื่อ

รูปจริงหรือไม่? รูปตกแต่งหรือเปล่า? ... วิเคราะห์กันสารพัดไปโน่นเลย

แถมบางคนพยายามจับผิดรูปกันชนิดเอาเป็นเอาตาย หาระดับแสง ระดับเงา กันเสียยิ่งกว่าหน่วยงานพิสูจน์หลักฐานของสำนักงานตำรวจแห่งชาติเสียอีก

ทำเอาสังคมไทยงุนงงไม่น้อยว่า ลึกๆ ที่ทำให้พล่านกันหนักขนาดนี้ เป็นเพราะอะไรหรือ

มาถึงบางอ้อ ก็เพราะว่า บังเอิญช่วงที่ต้องการตอบโต้ข่าวป่วยนั้น บังเอิญเป็นช่วงเวลาที่ พ.ต.ท.ทักษิณ มีนัดหมายกับ นางวินนี่ แมนเดลา พอดี ซึ่งนางวินนี่ ได้บอกเป็นนัยๆ ว่า การนัดเจอกันครั้งนี้ จะมีเรื่องเซอร์ไพรส์ให้กับ พ.ต.ท.ทักษิณ ด้วย

นั่นคือ นางวินนี่ ได้บุ๊คตารางเวลาของนายเนลสัน แมนเดลา ไว้ให้พบปะกับ พ.ต.ท.ทักษิณ แล้วก่อนหน้า ซึ่งเป็นสิ่งที่ พ.ต.ท.ทักษิณ ไม่ได้รู้ล่วงหน้ามาก่อน

และนั่นจึงทำให้มีการถ่ายรูปคู่ระหว่างนายเนลสัน แมนเดลา กับ พ.ต.ท.ทักษิณ ในห้องทำงานที่มูลนิธิของนายเนลสัน แมนเดลา

หลังจากนั้นจึงได้เดินทางไปพบกับนางวินนี่ แมนเดลา ที่บ้านพัก

สาเหตุที่นางวินนี่ แมนเดลา แยกกันพบเป็น 2 สถานที่ ก็เพราะปัจจุบัน นายเนลสัน กับนางวินนี่ ได้หย่าร้างกันอยู่ แต่นางวินนี่ต้องการให้ พ.ต.ท.ทักษิณ ได้พบนายเนลสันด้วย จึงช่วยนัดหมายพิเศษให้

ซึ่งเมื่อเป็นรูปถ่ายคู่กับนายเนลสัน และนางวินนี่ ตรงนี้แหละที่ทำให้กลายเป็นประเด็นสะดุ้งเฮือกทางการเมืองของกลุ่มขั้วอำนาจปัจจุบัน ที่มีโยงใยหลายกลุ่มหนุนหลัง

เพราะทั้งนายเนลสัน และนางวินนี่ ล้วนเป็น “แมนเดลา” ที่ต่อสู้กับความอยุติธรรมทางการเมือง ต่อสู้เพื่อเรียกร้องประชาธิปไตยที่แท้จริงมายาวนาน จนกลายเป็นตำนานของประชาธิปไตยโลก ที่คนทั่วโลกรู้จัก

เพราะนายเนลสัน แมนเดลา พิสูจน์ให้เห็นว่า กำแพงคุก ข้อกล่าวที่ไม่ยุติธรรมต่างๆ หรือแม้กระทั่งอำนาจใดๆ สุดท้ายก็ต้องพ่ายแพ้อยู่ดี หากเจอกับบุคคลที่ยึดมั่นและต่อสู้ด้วยหลักการที่ถูกต้อง

สภาวะของนายเนลสัน แมนเดลา ณ วันนี้ เป็นข้อพิสูจน์ยืนยันที่ดีที่รับรู้กันทั่วโลก

ในขณะที่นางวินนี่ แมนเดลา ก็เป็นอีกตำนานในการต่อสู้เคียงคู่กับนายเนลสันมาตลอด นายเนลสันสู้ในคุก นางวินนี้สู้นอกคุก เพื่อให้โลกได้รับรู้ความจริงอย่างต่อเนื่องตลอดระยะเวลา 20-30 ปีที่ผ่านมา

ข้อมูล ความจริง และแนวคิดในการต่อสู้ทั้งหลาย ก็ได้นางวินนี่นี่แหละที่เชื่อมต่อให้สังคมภายนอกกำแพงคุก และคนทั่วโลกได้รับรู้ และทำให้ภาพของนายเนลสัน แมนเดลา สามารถเป็นตำนานการต่อสู้เพื่อประชาธิปไตยอย่างแท้จริง

ตรงนี้แหละที่ทำให้กลุ่มบุคคลที่ต้องการโจมตีและทำลายภาพลักษณ์ต่างๆ ของ พ.ต.ท.ทักษิณ อยู่ตลอดเวลา ไม่สามารถที่จะรับได้กับ 2 ภาพนี้ จนต้องออกอาการสงสัยว่า เป็นรูปแต่งหรือเปล่า

เพราะการที่นายเดลสัน แมนเดลา ซึ่งเป็นตำนานการต่อสู้ในระบอบประชาธิปไตย ให้การต้อนรับ จับมืออย่างอบอุ่นกับ พ.ต.ท.ทักษิณ ก็ย่อมหมายความว่า นี่คือการพบกันระหว่างผู้ที่ต้องต่อสู้เพื่อประชาธิปไตย เพื่อเรียกร้องความยุติธรรมด้วยกัน

ภาพอย่างนี้แน่นอนว่า ใครก็ตามที่มีคราบไคลของเผด็จการสิงสู่จิตใจอยู่ ย่อมไม่สบายใจแน่
เช่นกันกับรูปคู่กับนางวินนี่ ซึ่งหากเป็นคนที่ศึกษาและติดตามการต่อสู้เรียกร้องความเป็นธรรมของนายเนลสัน ย่อมรู้ดีว่า การวางแผนที่ลึกซึ้ง การเดินเกมต่างๆ ล้วนมาจากผู้หญิงแกร่งที่ชื่อนางวินนี่ แมนเดลา คนนี้แหละ

ดังนั้นแม้สุดท้ายทั้งคู่จะหย่าร้างกัน แต่นายเนลสัน ก็ยังให้เกียรตินางวินนี่ โดยยังคงยินยอมให้ใช้สกุล แมนเดลา ต่อไปได้เหมือนเดิม

ซึ่งการที่มันสมองในการต่อสู้กับอำนาจไม่เป็นธรรมทางการเมือง อย่างนางวินนี่ เมื่อได้พบกับ พ.ต.ท.ทักษิณ เช่นนี้ หารได้มีการชี้แนะ แนะนำกระบวนยุทธบางอย่างให้กับ พ.ต.ท.ทักษิณ

แน่นอนว่า จะให้กลุ่มขั้วอำนาจที่ไล่ล่าทำลายล้าง พ.ต.ท.ทักษิณอยู่ในเวลานี้ สบายใจได้อย่างไร

ดังนั้น เป็นไปได้หรือไม่ว่า 2 รูปที่เผยแพร่ออกมานั้น ไม่ได้แค่การยืนยันว่า ไม่ได้ป่วย และยังสบายดีอยู่ เพราะเพิ่งจะถ่ายเมื่อ วันที่ 27 สิงหาคม ที่ผ่านมานี่เอง

แต่ยังเกี่ยวโยง สะท้อนภาพการต่อสู้ทางประชาธิปไตยด้วยนั่นเอง

จึงทำให้ถึงกับออกอาการพล่านกันเช่นนี้

ซึ่งหากเป็นอย่างที่วิเคราะห์จริง แบบนี้ความปรองดอง สมานฉันท์ ที่แท้จริงจะเกิดขึ้นได้หรือ???
เป็นห้วงเวลาที่น่าสงสารประเทศไทย และน่าสงสารคนไทยชะมัด

เพราะล่าสุดบล็อกเกอร์ชื่อ Saksith Saiyasombut ซึ่งระบุว่าเป็นนักข่าวพาร์ทไทม์ และเขียนบล็อกเกี่ยวกับข่าวในประเทศไทยเป็นภาษาอังกฤษ ได้มีการยืนยันมาว่า ได้สอบถามไปยังสำนักงานของเนลสัน แมนเดลา ซึ่งระบุที่อยู่ไว้บนเว็บไซต์ของประเทศแอฟริกาใต้

ว่า พ.ต.ท. ทักษิณ ได้เข้าพบนายแมนเดลาจริงหรือไม่?

ซึ่งได้รับคำยืนยันมาว่าเป็นความจริง

แต่เป็นการพบปะแบบส่วนตัว จึงไม่ได้มีภาพถ่ายอย่างเป็นทางการจากทางสำนักงาน

โดยต้นฉบับอีเมลตอบจากสำนักงานของแมนเดลา

Dear Mr Saksith Saiyasombut,
There was no official meeting between Mr Thaksin and Mr Mandela. Mr Thaksin paid Mr Mandela a courtesy call when he was visiting the country.
We do not have photographs or documents as no business was discussed and the courtesy call was during Mr Mandela’s private time. The Foundation did not take any photographs.
Wes it was a private courtesy call.
Regards,Sello Hatang, Manager: Information Communications, Nelson Mandela Foundation
แบบนี้แล้ว สังคมไทยก็คงรู้ชัดเจนมากขึ้นไปอีก ว่า ใครคือคนที่พูดความจริง
และใครคือคนที่ชอบโกหกให้คนอื่นฟังเป็นรายวัน

แต่ถ้ายังเจอประเภทข้างๆคูๆ ตะแคงซ้ายตะแคงขวา ก็คิดแต่จะใส่ร้ายเค้าว่า จ่ายสตางค์เพื่อขอพบปะกับนายเนลสัน แมนเดลลา

ระวังจะถูกฟ้องร้องข้ามประเทศ ในฐานะที่ไปดูภูกผู้นำประเทศของเขา

อย่าลืมว่า "เนลสัน แมนเดลลา" ถือเป็น Icon ของนักต่อสู้สันติวิธีเพื่อประชาธิปไตยที่แท้จริงของโลก ซึ่งได้รับการยอมรับว่ามี Integrity สูงสุด คงไม่บ้ารับเงิน 2-3 ล้านเหรียญ แล้วเอาชื่อเสียงไปเสี่ยงแน่ๆ

เออ ถ้าเป็นนักการเมืองสวะๆแถวๆนี้ ที่เขมือบกันปากมัน ก็ว่าไปอย่าง!!!

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

10 คำถามเรื่อง "วอลเปเปอร์" ความไม่ "โสภา" ในคุกลับ-เวทีการเมืองโลก

ประชาชาติธุรกิจออนไลน์

"ศิริโชค โสภา" วอลเปเปอร์ ถูกด่าจมหู เมื่อเขาดอดไปพบ"วิคเตอร์ บูท"ถึงในคุก เขาอ้างว่าไปหาข้อมูลให้นายกฯ คนอื่นอาจหมั่นไส้เขา แต่อะไรทำให้ วอลเปเปอร์ กลายเป็นคนโปรดข้างตัวผู้นำประเทศ

นายศิริโชค โสภา ส.ส.สงขลา กลายเป็นบุคคลมีชื่อเสียงระดับโลก
เมื่อเขาบุกไปถึงตัววิคเตอร์ บูท ผู้ต้องหาค้าอาวุธชาวรัสเซีย ที่อยู่ในคุกตามหมายจับของมหาอำนาจสหรัฐอเมริกา

มิคสัญญีเกิดขึ้นเมื่อหัวขบวนเสื้อแดง ในร่าง ส.ส.พรรคเพื่อไทย "จตุพร พรหมพันธุ์" นำเรื่องลึก ๆ ลับ ๆ มาเปิด

โปงกลางสภาผู้แทนราษฎร ในวาระพิจารณางบประมาณรายจ่าย พ.ศ. 2554

จากเรื่องนักโทษชาวรัสเซียกับคนใกล้ชิดนายกรัฐมนตรี "อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ"

ความสัมพันธ์พิเศษของนักโทษกับอดีตนายกรัฐมนตรี "ทักษิณ ชินวัตร"

เชื่อมโยงไปถึงเรื่องคนชุดดำ-การค้าอาวุธสงครามในตาลีบัน-ตะวันออกกลาง จับประเด็น-ชนแกะไปถึงเรื่อง "ทักษิณ"

โดยมีคนต้นเรื่องเป็น "ศิริโชค- ส.ส.สงขลา" ผู้ใกล้ชิดนายกรัฐมนตรีทุกฝีก้าว

กลายเป็นสงครามข้ามพรรค ระหว่างเพื่อไทยกับประชาธิปัตย์

กลายเป็นประเด็นอ่อนไหวในเวทีการเมืองระหว่างประเทศ

กลายเป็นวาระ-ตรรกะ ที่ต้องเลือกเชื่อระหว่างเครดิตของ "จตุพร-เสื้อแดง" และ "ศิริโชค-วอลเปเปอร์"

ก่อนหน้าวาระระดับโลกของ "ศิริโชค" ในฐานะฝ่ายค้าน เขามีวีรกรรมระดับป่วนรัฐบาล "ทักษิณ" จนพลุ่งพล่าน ในคดีของกลุ่มชินคอร์ป

เมื่อเข้าทำเนียบรัฐบาล เขาสร้างวีรกรรมแนบนามบัตรในการแต่งตั้งโยกย้ายในวงการสีกากี จนโผจริง-โผลวง ไม่เป็นไปตามโผ

เมื่อคราวที่ "เสด็จพี่" พร้อมพงศ์ นพฤทธิ์ โฆษกพรรคเพื่อไทย แฉว่า บริษัทของ "ศิริโชค" พัวพันทุจริต กลับ โดนวอลเปเปอร์แฉกลับ-เอาคืนว่านายพร้อมพงศ์ไปเล่นหนังโป๊ หากเขาเป็นนักการเมืองที่ไม่มีคุณธรรม ก็คงเอาซีดีที่นายพร้อมพงศ์แสดงเป็นพระเอกออกมาแจกไปแล้ว

ว่ากันว่าเบื้องหลังแห่งเบื้องหลังการ พ้นจากตำแหน่งในทำเนียบฯของสาวน้อย จิตภัสร์ ภิรมย์ภักดี นั้น มีเบื้องลึกมาจากปฏิกิริยา และการ "จัดการ" ของวอลเปเปอร์มหากาฬ

ทันทีที่มีการปรับคณะรัฐมนตรี "อภิสิทธิ์ 5" ชื่อ จุติ ไกรฤกษ์ ได้รับการโปรดเกล้าฯเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวง ไอซีที แต่มีชื่อ "ศิริโชค" เป็นแหล่งข่าวเปิดเผยเรื่อง "ซื้อดาวเทียมไทยคม" กลับคืนจากเทมาเส็ก ร่วมกับ กรณ์ จาติกวณิช รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง เพื่อนสนิทนายกรัฐมนตรี

ท่ามกลางข้อครหาเสียงขรม ว่ามีขบวนการปั่นหุ้น "ไทยคม" จนปั่นป่วนรวนเรทั้งกระดานอยู่นานหลายวัน

ความวัวยังไม่ทันหาย ความควายก็เข้ามาแทรก เมื่อจู่ ๆ ในช่วงปลายเดือนเมษายน 2553 ปรากฏชื่อ "ศิริโชค" เข้าเยี่ยม "วิคเตอร์ บูท" ถึงห้องคุมขัง กลายเป็นประเด็นดังทั่วโลก

มีคำถามจากนักธุรกิจ-นักการเมือง-และนักวิชาการหลายคน-หลายหนว่า เหตุใด "ศิริโชค" ยังเคียงข้าง คู่ควรอยู่ ข้างกายนายกรัฐมนตรี ผู้มีภาพลักษณ์ดี มีคุณธรรม โปร่งใส ตรงไปตรงมา

คำตอบที่เล่าขานกันในตึกไทยคู่ฟ้า-ทำเนียบรัฐบาล ทั้งจากคนในพรรคประชาธิปัตย์ ผู้บริหารระดับสูงมีว่า...

1.ศิริโชค เป็นคนที่นายกรัฐมนตรี คุยด้วยแล้ว สนุก สบายใจ ทั้งเรื่องเพลง กีฬา ฟุตบอล ฯลฯ

2.ศิริโชค เป็นคนที่ค้นข้อมูลที่นายกรัฐมนตรีต้องการได้เร็วที่สุด ในบรรดาคนใกล้ตัว

3.ศิริโชค โดนเกลียดจากคนมีอำนาจเกือบทั้งพรรคประชาธิปัตย์ รวมทั้งผู้มีอำนาจในฝ่ายความมั่นคง แต่นายกรัฐมนตรีกลับยังไว้ใจให้อยู่ใกล้ ๆ แม้ในกองบัญชาการที่ราบ 11

4.ศิริโชค รู้ใจนายกรัฐมนตรี ว่าต้องจังหวะไหนควรให้นายกรัฐมนตรีได้สนทนาทางโทรศัพท์กับใคร (แน่นอน บางช่วงของวัน เขาเป็นคนถือโทรศัพท์ให้นายกรัฐมนตรี)

5.ศิริโชค เป็นนักการเมืองที่อาจจะกล่าวได้ว่า มีมารยาท ไม่ใกล้ความเป็นผู้ดี แต่นายกรัฐมนตรีคิดบวก มองว่าเขาเป็นคนไม่มีพิธีรีตอง และไม่มีพิษมีภัย

6.ศิริโชค ที่เห็นปรากฏตัวข้างหลัง-ซ้าย-ขวานายกรัฐมนตรีตลอดเวลา เมื่ออยู่หน้าจอโทรทัศน์ แต่นายกรัฐมนตรีบอกว่าไม่เคยเห็นว่าเขามาตอนไหน และกลับจากไปตอนไหนของวัน

7.ศิริโชค อาจมีข้อครหาเรื่องไม่ชอบมาพากลในการแต่งตั้งวงการสีกากี หรือมีเรื่องอื้อฉาวคาวการเมือง ถูกพาดพิงในวงการซื้อ-ขายตำแหน่ง แต่นายกรัฐมนตรีมองโลกในแง่ดีว่า บรรทัดสุดท้าย เขาทำเพื่อประโยชน์ส่วนรวม

8.ศิริโชค เป็นตัวแทน-สัญลักษณ์ของ "เนื้อเพลง" และจังหวะดนตรี ที่ "นายสุเทพ เทือกสุบรรณ" รองนายกรัฐมนตรี-เลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์ ไม่ชอบไปถึงดีกรีเกลียด แต่เขาคุยเรื่องเพลงกับนายกรัฐมนตรีอย่างถูกคอ

9.ศิริโชค รู้ความเคลื่อนไหวในการ แต่งตั้งข้าราชการระดับสูง ปลัดกระทรวงล่วงหน้า แม่นยำ โดยอาศัยความเป็น "หน้าห้อง" ดังนั้น ข้าราชการ-คนการเมืองจึงทั้งรักทั้งเกลียดเขา และอาศัย "เช็กข่าวจากเขา" ในฤดูโยกย้าย

10.ศิริโชค รู้ว่านายกรัฐมนตรีไม่ชอบให้ฉากหลังและคนรอบข้างเป็นตำรวจ ทหาร เพราะภาพที่ออกไปมันจะไม่ดี เหมือนอยู่ในวงล้อมของหน่วยรักษาความปลอดภัย แต่ชอบให้มีพวก ส.ส.หรือรัฐมนตรีมายืนข้าง ๆ มากกว่า เขาจึงอาสาเป็น "วอลเปเปอร์" แบบเต็มเวลา 24 ชั่วโมงทำงาน

เหล่านี้คือ 10 คำถามและคำตอบที่เป็น "โชค" ของ "อภิสิทธิ์" ที่มี "ศิริโชค" อยู่ข้างตัว

นอกจากความ "โสภา" ในหน้าจอข้างกายนายกรัฐมนตรีแล้ว "ศิริโชค" นามอุโฆษ ยังมีสถานภาพอดีตนักธุรกิจหนุ่ม ที่มีภาระหนี้มูลค่าเกือบ 120 ล้านบาท

ตามในบัญชีแสดงรายการทรัพย์สินตอนรับตำแหน่ง ส.ส.วันที่ 22 มกราคม 2551 ของ "ศิริโชค" ระบุว่า เขามีทรัพย์สิน 2 รายการ คือเงินฝากธนาคาร 1.1 ล้านบาทเศษ และที่ดินใน ต.ปากพลี จ.นครนายก 1 แปลง เนื้อที่ 1 ไร่เศษ มูลค่า 3 แสนบาท รวม 1.4 ล้านบาทเศษ ไม่มีทรัพย์สินอื่น

ในบัญชีด้านหนี้สินเขาระบุว่า มีหนี้สิน 119.2 ล้านบาท คือหนี้ธนาคารไทยธนาคาร 27.5 ล้านบาท บรรษัทบริหารสินทรัพย์สถาบันการเงิน 31.8 ล้านบาท กองทุนรวมไทยรีสตรัคเจอริ่ง 4 รายการ 59.8 ล้านบาท โดยสรุปเขามีหนี้สินมากกว่าทรัพย์สิน 117.8 ล้านบาท

และหนี้ทั้งหมดเป็นหนี้ตามคำพิพากษา ซึ่งศาลตัดสินตั้งแต่ปี 2543-2546 ซึ่ง "ศิริโชค" เป็นจำเลยร่วมกับบริษัทของพี่ชายและญาติในครอบครัว "โสภา"

สถานภาพที่ระบุในบัญชีทรัพย์สิน คือไม่มีหุ้นเหลือในครอบครองแล้ว และไม่มีรถยนต์สักคัน

ส่วนรถ Porsche หรือมินิคูเปอร์ ที่เขามักขับไปจอดที่พรรคประชาธิปัตย์นั้น ไม่มีใครเคยถาม ว่าเป็นทรัพย์สินในการถือครองของใคร ?

****************************************************************************

เปลี้ยลง !!!??

ข่าวสดรายวัน
คอลัมน์ เหล็กใน

ผลการเลือกตั้งส.ก.-ส.ข. บ่งชี้ว่าประชาธิปัตย์ ไม่ค่อยได้รับผลกระทบจากเสียงประณาม

ว่าด้วยการสลายม็อบเสื้อแดง จนมีตายเกือบร้อย บาดเจ็บเป็นพันๆ

อันเป็นเรื่องที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกของรัฐบาล

นี่เป็นพื้นที่เมืองกรุง ซึ่งว่าไปแล้ว ใช่ว่าเป็นฐานเสียงของประชาธิปัตย์อย่างเบ็ดเสร็จเด็ดขาด

หากแต่เป็นพื้นที่ที่ช่วงชิงกัน ผลัดกันยึด ผลัดกันแพ้ กันมาโดยตลอด ระหว่างประชาธิปัตย์กับเพื่อไทย (รวมไปถึงยุคไทยรักไทยกับพลังประชาชนด้วย)

ในยุคเฟื่องฟูของไทยรักไทยนั้น ประชาธิปัตย์แทบจะสูญพันธุ์มาแล้ว

นาทีนี้ คนรากหญ้าในเมือง ก็ถูกมองว่า"น่าจะ"ให้การสนับสนุนเพื่อไทยมากกว่า

ยิ่งเป็นช่วงที่ประชาธิปัตย์ มีชนักปักหลังเรื่องคนเจ็บคนตาย หลังการชุมนุม

แถมเป็นชนักที่ปักแน่น ประชาธิปัตย์ตอบสังคมได้ไม่เต็มปาก ได้แต่อู้ๆ อี้ๆ ซื้อเวลาไป

คนรากหญ้าทั้งหลายก็ยิ่งน่าจะแพ็กเสียงกันให้หนาแน่น เพื่อ"สั่งสอน"ประชาธิปัตย์ให้รู้สำนึก

น่าจะเป็นนาทีทองของเพื่อไทย ที่จะเกาะกระแส"มือเปื้อนเลือด"ของอีกฝ่าย เป็นกระดานหกดีดตัวแรงๆ

ไปๆ มาๆ กลับแป้ก ผลการลงคะแนนบ่งชี้ว่า นอกจากประชาธิปัตย์ไม่สะดุ้งสะเทือนแล้ว

ยังได้รับความนิยมจากคนกรุง ในจำนวนที่มากกว่าอีกต่างหาก

ถึงขนาดผู้รับผิดชอบการเลือกตั้งของประชาธิปัตย์ ประกาศอย่างฮึกเหิม

เลือกตั้งสนามใหญ่อย่างส.ส.งวดหน้า จะกวาดพื้นที่ในกทม.ให้เรียบ!

เพื่อไทยแสดงอาการเพลี่ยงพล้ำทางการเมือง ออกมาเป็นระยะ

ตั้งแต่เล่นการเมืองข้างถนน สลับกับในสภาให้วุ่นไปหมด

การบริหารภายในก็เริ่มมีปัญหาโวยวาย เรื่องเงินๆ ทองๆ

ส.ส.โดน"ดูด"ไปหาพรรคอื่นที่ล่ำซำกว่า

จะดุด่าประณามลูกพรรคทรยศของตัวเอง หรือคู่แข่งที่มาตีท้ายครัวอย่างไร ก็ทำไม่ถนัดปาก

เพราะตัวเองตอนเจิดจ้าราวกับดาวฤกษ์ ก็มีพฤติกรรม "ดูด" และสนับสนุนการย้ายพรรคแบบเดียวกันนี้มาก่อน

ฝ่ายนปช. ที่เป็นหมากของเพื่อไทย ก็กำลังโดน"อ้อมกอดอำมหิต"บีบรัด ราวกับงูเหลือมรัดเหยื่อ

นอกจากนายวีระ มุสิกพงศ์ ที่เป็น "สายพิราบ" และคุยกับรัฐบาลรู้เรื่องที่สุดตอนปิดราชประสงค์

คนอื่นแทบจะไร้วี่แววได้ประกันตัวออกจากคุก!

พวกที่เตลิดหนีไปต่างประเทศ ก็ใจไม่ด้านพอจะกลับมา

สอดรับกับบทบาทของ "นายใหญ่" ที่เงียบหายไปอย่างผิดปกติ แม้จะวนเวียนอยู่แถวๆ เมืองไทยก็ตาม (ตามที่นายกฯว่า)

พรรคก็ขาดหัว ม็อบก็ขาดหัว ท่อน้ำเลี้ยงก็ตีบตัน

กราฟกำลังปักหัวลงตามลำดับ!

***************************************************************************

วันพฤหัสบดีที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2553

แมลงสาบสังคม

ชัยพงษ์ สำเนียง

1
“...สิ่งที่มนุษย์เราหวงแหนที่สุดคือชีวิต และก็เป็นสิ่งที่ให้แก่เขาเพื่อดำรงอยู่ได้แต่เพียงครั้งเดียว เขาจักต้องดำรงชีวิตอยู่เพื่อที่ว่าจะไม่ต้องทรมานใจด้วยความโทมนัสว่า วันเดือนปีที่ผ่านไปนั้นปราศจากจุดหมาย จักต้องไม่มีความรู้สึกอับอายว่าตนมีอดีตอันต่ำต้อยด้อยคุณค่า ชีวิตเช่นนี้เมื่อตายลงก็สามารถพูดได้ว่า ชีวิตของฉันและพลังกายพลังใจทั้งหมดของฉันได้อุทิศให้แก่อุดมการณ์ที่ดีงามที่สุดแล้วในโลกนี้ นั้นคือการต่อสู้เพื่อกอบกู้อิสรภาพของมนุษย์...”

คำรำพัน ณ สุสานสหายผู้เสียสละในการต่อสู้ปฏิวัติ
จากนวนิยายโซเวียตยอดนิยมเรื่อง เบ้าหลอมวีรชน
นิโคไล ออสตร๊อฟสกี้ เขียน ค.ศ. 1933
เทิด ประชาธรรม(ทวีป วรดิลก) แปล พ.ศ. 2518 [1]

2
ความเปลี่ยนแปลงของสังคมไทยอย่างสำคัญที่ถือว่าเป็น จุดเปลี่ยนที่ไม่อาจหวนคืนได้อีกแล้ว และเป็นการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญ ที่แลกมาด้วยชีวิต เลือดเนื้อ หยาดน้ำตา รวมถึงมูลค่าที่คิดเป็นตัวเลข(เงิน)ได้ และเป็นตัวเงินไม่ได้อย่างมหาศาล คือ การเปลี่ยนแปลงที่สำคัญทางการเมืองของ “คนชายขอบ” ที่เรียกตัวเองว่า “ไพร่”(จะมีแดงหรือไม่ก็ตาม) และไม่อาจสยบยอมต่อ “อำนาจ” ที่มากดขี่ข่มแหง เบียดขับ ดูถูกเหยียดหยามได้อีกต่อไป อันนำมาสู่เหตุการณ์ในเดือนเมษายน พ.ศ.2552 และเดือนเมษายน-พฤษภาคม 2553 อาจกล่าวได้ว่า “ชีวิต เลือดเนื้อ และจิตวิญญาณที่เสรี” ได้ถูกทำลาย และด้อยค่า อย่างไม่มีอะไรเทียบเทียมได้ ดั่งอาจกล่าวว่า “ชีวิต หนึ่งที่เกิดมาช่างด้อยค่ายิ่งกว่าสัตว์(เดรัจฉาน)เสียอีก”

อาจกล่าวได้ว่า “มนุษย์” หนึ่งที่เกิดมาช่างด้อยค่าไร้ราคาอย่างไม่อาจเปรียบได้กับ “อะไร”? “การทำร้าย ทำลาย เข่นฆ่า ประณาม หยามเหยียด เบียดขับ” อย่างไม่เห็นค่าความเป็นมนุษย์ “แมลงสาบสังคม”ที่เข่นฆ่าได้อย่างอำเภอใจ ไม่อาจอธิบายอะไรในสังคมไทยได้
เราจะอธิบายคำพูดเหล่านี้ได้อย่างไร เช่น “ความทุกข์ยากที่เกิดขึ้นเพราะไปเชื่อคำพูดของพ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ยุแหย่ให้คนเสื้อแดงเผาบ้านเผาเมือง ถ้านางศิณีนาถแน่จริงลองเผาบ้านตัวเองดู เป็นพวกหนักแผ่นดินไม่รู้จักแยกแยะความถูกความผิด ลงชื่อผู้ส่งมาจาก อ.เมือง จ.ลำปาง แต่ประทับตราไปรษณีย์เขตอ้อมใหญ่...ถึงศิณีนาถโดนยิงบาดเจ็บ...คงดีใจที่ได้ค่าชดเชยจากภาครัฐ ไปร่วมชุมนุมเผาศาลากลางถึงจะไม่ได้เผาก็ไปร่วมชุมนุม ก็เท่ากับเผามันบาปนะ ตอนเจ็บตอนตายขึ้นมาก็จะขอค่าชดเชยมันน่าจะตายให้พ้นจากประเทศไทย พวกหนักแผ่นดิน ขายชาติเห็นแก่เงิน ..."[2]

กล่าวได้ว่าคนในสังคมไทยที่มีความคิดความเชื่อที่เห็นคนอื่นเป็น “สัตว์” ไม่มีราคาค่างวดอะไรเลย ได้ขยายกว้างออกอย่างน่าตกใจ ดังกรณี มาร์ค V 11 ที่ “หลังถูกกระแสกดดันจากการโพสต์ข้อความแสดงความเห็นทางการเมืองในเฟสบุ๊ก ด้วยการใช้ถ้อยคำรุนแรงตำหนิการทำหน้าที่นายกรัฐมนตรีของนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ จนทำให้ "มาร์ค วี 11" หรือนายวิทวัส ท้าวคำลือ หนุ่มวัย 17 ปี จากเชียงใหม่ ต้องหยุดปฏิบัติการล่าฝันถอนตัวออกจากการแข่งขัน ทรู อะคาเดมี แฟนเทเชีย ซีซั่น 7 ท่ามกลางความเสียดายของแฟนคลับที่เทคะแนนโหวตให้เป็นที่ 1 มาตลอด ซึ่งแม้เจ้าตัวจะแสดงความรับผิดชอบด้วยการสละสิทธิ์ถอนตัวไปแล้ว แต่เรื่องราวยังคงเป็นประเด็นให้พูดถึงทั้งด้านการเมือง และเส้นทางชีวิตหลังตกเป็นเหยื่อความขัดแย้งทางความคิดของคนในสังคมปัจจุบัน”[3] และ “ตำรวจ สภ.เมือง จ.เชียงราย ได้เรียกนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง (มฟล.) ไปให้ปากคำในคดีเดียวกันเพิ่มอีก 2 คน คือ นายเอกพันธ์ ทาบรรหาร และนายสาทิตย์ เสนสกุล อายุ 19 ปีเท่ากัน จึงทำให้คดีนี้มีผู้ต้องหาทั้งหมด 6 คน ขณะที่นายนิติ เมธพนฎ์ กล่าวว่าไม่ได้รู้สึกหวาดหวั่นที่ต้องถูกดำเนินคดี เพราะพวกเราไม่ได้ทำความผิดทางอาญา แต่เกี่ยวกับ พ.ร.ก. ซึ่งเรื่องนี้ต้องดูกันที่เจตนาว่าเราทำไปเพราะหวังจะให้เกิดความหวาดกลัวหรือไม่ เพราะในความเป็นจริงคือไม่ได้หวังเช่นนั้น อย่างไรก็ตาม

ยอมรับว่าหลังถูกดำเนินคดีแล้วก็มีคนในครอบครัว เช่น พ่อแม่ ญาติพี่น้อง ฯลฯ แสดงความเป็นห่วงกันถ้วนหน้า ส่วนใหญ่ห่วงในอนาคตหลังการเรียนของพวกตนว่าจะไม่สดใส เพราะเป็นคนต้องคดี ซึ่งตนอธิบายว่าสังคมน่าจะเข้าใจ เพราะเราไม่ได้ถูกดำเนินคดีอาญา แต่เป็นเรื่องเกี่ยวกับ พ.ร.ก.ฉุกเฉิน...นายนิติ เมธพนฎ์ เปิดเผยด้วยว่า หลังถูกดำเนินคดีทุกคนไม่ได้ถูกข่มขู่คุกคาม ยังคงใช้ชีวิตไปตามปกติ ส่วนการอยู่ในสังคมทั้งการเรียนและทั่วไปไม่มีการเปลี่ยนแปลง มีแต่คนคอยห่วงใยและไต่ถามด้วยความเป็นห่วง แต่ยอมรับว่าก่อนจะถูกหมายเรียกดำเนินคดี พวกเรา 1 ใน 5 คน เคยถูกคนข่มขู่ด่าว่าและถูกตำรวจเข้าไปค้นบ้านรวมทั้งตรวจสอบเครื่องคอมพิวเตอร์โดยไม่มีหมายค้นใดๆ แต่ไม่กล้าออกมาเปิดเผยตัว เพราะเกรงกลัว กระทั่งถูกดำเนินคดีด้วยกันทั้งหมด”[4] เราท่านไม่อาจให้ความเห็นต่างดำรงอยู่ในสังคมได้ ต้องประหัตประหารทำลายล้าง ให้สิ้นซาก โดยถือว่า “คน” เหล่านั้น เป็นกาฝาก กากเดน สังคม อย่างไม่ให้อภัยอย่างนั้นหรือ

3
นำมาสู่คำถามว่าเกิดอะไรขึ้น ในสังคมไทย เราขาดความอนาทรร้อนใจ “นิ่งเฉย” “เฉยเมย”“ละเลย” ต่อความเป็นตายของเพื่อนมนุษย์ เราไม่ “ละอาย” ที่ออกมาร้องกู่ก้องให้ “ฆ่าๆๆๆๆๆๆๆๆและฆ่า” กระนั้นหรือ ผมพยายามหาคำอธิบายว่าเกิดอะไรขึ้นในสังคม และคำตอบที่ผมครุ่นคิด กับพบว่าเราไม่อาจหาคำอธิบายอะไรที่แน่น้อยชนได้ ที่พอตอบได้ ผมว่ามี 3-4 ประการ คือ

ประการที่หนึ่ง เราท่านมีความเข้าใจต่อ “ประชาธิปไตย”ที่ “สัมพัทธ์”(เป็นธรรมดาที่ประชาธิปไตยมีความหลากหลายในแง่ที่บริบทของการเกิดใช้ต่างบริบทกัน แต่สิ่งที่ไม่อาจลดทอนได้ หลักการสิทธิ เสรีภาพ ความเสมอภาค ที่เป็นหัวใจของการปกครองระบอบประชาธิปไตย) คือ เราท่านตีความประชาธิปไตย ในมุมมองของตนเองอย่างอคติ โดยไม่ให้ที่ว่าง ต่อความเห็นต่าง ถ้าใครมีความเห็นต่างจากเราท่านต้องออกมาประหัตประหาร ฆ่าผลาญชีวิต และจิตวิญญาณ รวมถึงความคิด “เขา” ที่ต่างจาก “เรา” เหมือนไม่ใช่ “คน” และเขาผู้นั้นไม่อาจร่วมโลกเราได้อีกแล้ว

เราท่าน “ไม่สงสัย” เลยว่าทำไม? “เขา” จึงแตกต่างจาก “เรา” หรือว่าประชาธิปไตยที่เราท่านยึดถือนี้ “ไม่ต้องสงสัย” “ไม่ต้องตั้งคำถาม” “ไม่ต้องงง” หรือในท้ายที่สุด “ไม่ต้องคิด” อะไรที่แตกต่าง ไม่ว่าเกิดอะไร ซึ่งเป็นที่น่าเสียดายว่า การไม่ตั้งคำถาม ต่ออำนาจ หรืออะไรก็ตาม เป็น “ประชาธิปไตย” ใช่หรือไม่ หรือแค่เห็นต่างไม่อาจร่วมโลก ฉะนั้น “ประชาธิปไตย” ที่เราท่านยึดถือก็คือ “การสยบยอม” “การยอมจำนน” “ผู้นำที่เป็นโอรสสวรรค์” มาช่วยนำพา แค่นั้นนะหรือ

ประการที่สอง จากข้อความใน (2) เราจะเห็นว่าประเทศไทยเราช่างมี “ผีใหญ่” ที่น่ากลัวเสียเหลือเกิน ทั้ง “ผีแดง” “ผีเหลือง” เราท่านต่างมีผีต้นสังกัดที่ไม่อาจให้ใครแตะต้องได้ “ผี” เหล่านี้ช่างมีฤทธานุภาพชักนำ ชี้นำให้ผู้คนไปตายแทนตนได้อย่างที่เราท่านไม่ต้องคิด ซึ่งก็น่าแปลกว่า “ผี” เหล่านั้นมีจริงหรือไม่

แต่ที่น่าแปลกแต่จริง คือ “ผีเหลือง” และเหล่าบริวาร กลับมีความศักดิ์สิทธิ์ อิทธิฤทธิ์ อิทธิเดช อย่างไพศาลเสียจนไม่อาจให้ผู้ใดอาจเอื้อมแตะต้องได้ ภายใต้ผ้าคลุมของ “คนดี” ที่ดีจริงหรือไม่ดีจริง หรือจริงแบบเทาดำก็ไม่อาจทราบได้ เพราะ “คนดี” ไม่ต้องตรวจสอบ ไม่อาจตั้งคำถามได้

ในทางตรงกันข้าม “ผีแดง” ช่าง “เลว” “ทราม” “ต่ำช้า” แม้อาจจะชื่นชม หรือกล่าวถึง “คนผู้นั้น” ก็อาจกลายเป็นสมัครพรรคพวกของ “ผีแดง” หรือ “เลวทรามต่ำช้า” ไม่ต่างจาก “ผีแดง” แม้ผู้นั้นจะติชมด้วยความบริสุทธิ์ใจก็ตามที ดังคำกล่าวที่ว่า

“... คนเหนือคือพี่น้องที่ไอ้ทักษิณพูด คนอีสานคือขี้ข้าไอ้ทักษิณพูด สงสารคนอีสานจังโง่ เห็นแก่เงินเป็นคำพูดของคนส่วนมาก แม่ไรอันทำไมไม่ให้ศิณีนาถและพวกเผาบ้านยายหอม บ้านไรอัน ไปเผาของคนอื่นทำไม เลว โง่ ชาติชั่ว ชาติหมาทั้งตระกูล...ขอให้คนชั่วตระกูลนางศิณีนาถจงตายโหงตายห่าขี้ข้าทักษิณ ทำไมไม่ไปขอมันมันหนีไปเสวยสุขเมืองนอก มันไม่ผิดมันจะหนีทำไม หลักฐานความชั่วมันเยอะแยะพวกโง่อีสาน ไม่ลืมหูลืมตาบ้าง สนับสนุนคนชั่วมันบาปทำให้บ้านเมืองเดือดร้อน เมื่อสมัยก่อนคนเหนือใจง่าย ปัจจุบันคนอีสานทั้งใจง่าย โง่ ขายตัวให้เขาหลอกเห็นแก่เงิน ขายชาติ ช่วยเหลือคนผิดสมองไม่มี พวกมึงจะส่งลูกหลานเรียนสูงก็แค่สมองหมา มักติดมาจากบรรพบุรุษไม่สั่งสอนแยกแยะถูกผิดเลวทั้งตระกูล ขี้ข้าทักษิณขอให้พวกมึงจงลงนรกกันไวๆ พวกหนักแผ่นดิน เลียตูดดูดไอ้ทักษิณ เหยียบแผ่นดินอยู่ได้ไง เสียดายเกิดมาครบ 32 ยกเว้นสมองไม่มี...”[5] (การเน้นคำเป็นความตั้งใจของผู้เขียนเอง)

ประการที่สาม เรา(คนชั้นกลางเมือง)มองว่าคนในชนบท ไม่ว่าเหนือ อีสาน กลาง หรือใต้ ช่าง “โง่” “จน” “เจ็บ” อย่างไม่น่าให้อภัย ถูกหลอกใช้ได้เหมือน(ควาย) ช่างน่าสงสาร โดยไม่เข้าใจว่าการที่เขาต้องร่อนเร่ พเนจร จากเหย้าจากเรือนมาแสวงหา “ความยุติธรรม ความเสมอภาค และเสรีภาพ” ที่มันยิ่งใหญ่กว่าชีวิตของเขาเหล่านั้น มาเพรียกหา “ความเท่าเทียม”ในสังคม ที่เขาเหล่านั้นถูกเบียดขับ กีดกัน มาอย่างยาวนาน ภายใต้ความลำเอียงของรัฐไทยที่สนใจ “เมือง” มากกว่าชนบท

และก็ไม่ใช่คนเมืองนั้นเองหรือที่ดูดซับส่วนเกินจากชนบทอย่างน่าละอาย เสวยสุขบนความทุกข์ยากของคนชนบท และวันใดที่คนชนบทออกมาเรียกร้องหาความ “เท่าเทียม” คุณ(คนในเมือง) ก็ตราหน้าเขาเหล่านั้นว่าถูกหลอกบ้าง โง่บ้าง รับข้อมูลข่าวสารด้านเดียวบ้าง ท้ายสุดเขาเหล่านั้นก็ไม่สมควรเป็น “คน” ถูกฆ่าได้ ทำร้ายได้ ขังคุกได้ โดยผู้ที่กระทำต่อเขาเป็น “อภิ(สิทธิ์)วีรบุรุษ” ท่ามกลางซากศพของ “คน” ที่ต่างจากตน

คนในเมือง(คนชั้นกลาง)เหล่านี้ไม่อาจให้อภัยได้หรอกครับ เพราะเขาเหล่านี้เป็นผู้ “ออกใบอนุญาตให้ฆ่า” แก่ผู้กุมอำนาจรัฐ มีคนตายมากมาย คนกลุ่มนี้กับยินดีปรีดา สุขใจท่ามกลางศพของพี่น้องร่วมชาติที่เขาไม่ถือว่าเป็นคน

เขาเหล่านั้นดูเบาคนชนบท ที่ “สำนึกทางการเมือง” ของเขาเหล่านั้นได้แปรเปลี่ยน ผันแปร คนชนบทไม่ได้ “โง่” “จน” “เจ็บ” จนนักการเมืองจากไหนมาหลอกใช้ได้อีกแล้ว เขาเหล่านั้นที่ออกมาต่อสู้ก็เพื่อลูกหลาน คนในรุ่นถัดไป หรือรุ่นเขาเองก็ตาม จะได้สลัดแอกความเป็น “ชายขอบ” ของการพัฒนาที่ลำเอียงของรัฐไทยเสียที

จะว่าตามจริงคนชนบทมีปะสาทางการเมืองมากกว่า “คนเมือง/คนชั้นกลาง” ด้วยซ้ำ เขาเหล่านั้นรู้จักเลือก และใช้นักการเมืองที่เป็นตัวแทนของเขาได้อย่างชาญฉลาดภายใต้เงื่อนไขของการลงคะแนนเสียงเลือกตั้ง หรือต่อรองผ่านหัวคะแนนเองก็ตามที ต่างจากคนเมืองที่เลือกผู้แทน “ตามกระแส” ท้ายที่สุดก็ไม่สามารถใช้นักการเมืองได้ แล้วนี่คนในเมือง หรือคนชนบทโง่ก็น่าฉงนอยู่

ประการที่สี่ ความอัดอั้น กดดัน ต่อโครงสร้างอันไม่เป็นธรรมต่อสังคมไทย ดูได้จากการถือครองทรัพย์สินของคนในประเทศนี้ที่ทรัพย์สิน(เงินฝาก เงินลงทุน ที่ดิน)เป็นของคนไม่กี่หยิบมือเดียว แม้แต่ที่เรียกว่า “หัวขบวนไพร่”เองก็ตามมีเงินเป็นแสนล้าน การกระจายตัวของทรัพยากรกระจุกตัวอยู่ในเมือง อยู่ในมือของ “อภิสิทธิ์ชน” คนเล็กคนน้อย “จนทั้งเงิน จนทั้งอำนาจ” ดังมีคำกล่าวที่เป็นเสมือนตลกร้ายว่า “คุกมีไว้ขังคนจน” ก็จริงอย่างน่าสมเพดในบ้านนี้เมืองนี้

เราต้องยอมรับความจริงในบ้านนี้เมืองนี้ว่าเรามีปัญหาการแย่งชิง เบียดขับทรัพยากร(ดิน น้ำ ป่า ภาษี(เงินงบประมาณ) ความเป็นธรรม เสรีภาพ สิทธิฯลฯอะไรอีกมากมาย) อย่างไพศาล คนที่มีโอกาส(โดยมากก็คือชนชั้นนำ หรือแม้แต่ลูกตาสีตาสาที่กลืนกลายเข้าเป็นส่วนหนึ่งของชนชั้นนำก็ทรยศต่อชนชั้นตัวเองกลายเป็นผู้ขูดรีดอย่างน่าอัศจรรย์) ได้ฉกฉวย ช่องใช้ทรัพยากรอย่างมโหฬาร คนชั้นล่างถูกกดทับเบียดขับอย่างน่าอเนจอนาถ การ “ลุก”ขึ้นมาเรียกร้องความเป็นธรรมถูกมอง(ใส่ป้าย)ว่าป่าเถื่อน ไร้อารยะ ซึ่งก็น่าคิดว่าการปิดสนามบิน การยึดทำเนียบรัฐบาลของม็อบพันธมิตรมันอารยะตรงไหน ผมพยายามใช้เท้าก่ายหน้าผากคิดก็คิดไม่ออก

กรณีม็อบพันธมิตร กับม็อบ นปช. เป็นประจักษ์พยาน หรือใบเสร็จอย่างดีของความไม่เป็นธรรม ความไม่เท่าเทียมของสังคมไทยได้อย่างชัดแจ้ง ไม่ต้องอธิบาย ชี้แจงอะไรให้มากความ

รวมถึงคำเยาะเย้ย ถากถาง(ดู 2) ที่คนชั้นล่างได้รับจาก ผู้ที่ให้คำนิยามตนเองว่าเป็นผู้มีการศึกษา เป็นผู้มีความรู้ เป็นชนชั้นกลาง/นำ/อภิสิทธิ์ชน ถ้อยคำหยามหมิ่นนี้แหละที่เป็นพลัง/แรงขับ/แรงกดทับ/ของชนชั้นล่างในการต่อสู้กับความไม่เป็นธรรมในสังคม
การแย่งชิง การสร้างความหมาย ต่อปฏิบัติการทางการเมืองของคนกลุ่มต่างๆ สุดท้ายนำมาสู่การ “ออกใบอนุญาตให้ฆ่า” ฝ่ายตรงกันข้ามได้ไม่ว่าฝั่งพันธมิตร หรือ นปช.(ดูคำสัมภาษณ์ของจตุพร พรหมพันธุ์ ช่วงพันธมิตรชุมนุมในเหตุการณ์ 7 เมษายน 2550) ซึ่งก็น่าตั้งคำถามว่าเราท่านยอมให้เกิดเหตุการณ์นี้ได้อย่างไร

ประการสุดท้าย ชนบทไทยได้เปลี่ยนไปแล้วรวมถึงสังคมไทยเองด้วย เราไม่อาจหวนกลับไปสู่สังคมแห่งชนชั้นที่ไม่เท่าเทียมได้อีกแล้ว นโยบายของรัฐบาลทักษิณ ชินวัตร หรือแม้แต่นโยบายรัฐบาลอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะเอง ก็ได้เปลี่ยนชนบทไทย ให้เป็นชนบทที่ต่างจากเดิม เช่น นโยบายสามสิบบาทรักษาทุกโรค กองทุนหมู่บ้าน หรือ SME (ทักษิณ ชินวัตร) เรียนฟรี 15 ปี เบี้ยยังชีพผู้สูงอายุ เงินเดือน อ.ส.ม. (ท) น้ำไฟรถฟรี (อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ) ได้ทำให้เขาเหล่านั้นได้รับทรัพยากรจากรัฐอย่างเต็มเม็ดเต็มหน่วย ทำให้เขาได้รับประโยชน์อย่างแท้จริง เขาเหล่านั้นได้สร้างสำนึกทางการเมืองใหม่(ที่ไม่ใช่พรรคการเมืองใหม่)ที่วางอยู่บนฐานของ “ความเท่าเทียม”ไม่อาจทนต่อความลำเอียงของรัฐไทย ไม่อาจยินยอมต่อ “คนชนบทตั้งรัฐบาล คนเมืองล้มรัฐบาล” ได้อีกต่อไป

แต่ในทางตรงกันข้ามคนในเมือง กับเคยชิน คุ้นเคยกับการเมือง และสำนึกทางการเมืองแบบเก่า ที่คนชนบทไม่มีสิทธิ์มีเสียง โดยใส่ป้ายให้ว่า “โง่” และไอ้โง่นี้แหละกลับมาเย้วๆๆใน “พื้นที่” กู ทำให้รถติด ห้างไม่เปิด ทำให้วิถีชีวิตกู(คน กทม.)เป็นอัมพาต มาเรียกร้องให้กูกับมึง(เรากับเขา) อยู่ในระนาบเดียวกัน ทั้งที่มึง หูนาตาเถื่อนเสียไม่มี จึงเป็นที่มาของการ “ออกใบอนุญาตให้ฆ่า” อย่างไม่อนาทรร้อนใจของคนในเมือง อย่างไม่ใช่ “คน” อย่างด้านชา เสียไม่มี
4
“คน” คนหนึ่งได้ทอดร่าง สิ้นใจตายท่ามกลางห่ากระสุนที่สาดใส่เขาเหล่านั้น “อย่างกับเป็นแมลงสาบสังคม” ที่ไร้ค่าไร้ราคา ท่ามกลางการอนุญาตให้ฆ่าได้ของคนบางกลุ่ม ชีวิตเหล่านั้นได้ทำให้สังคมไทยที่เปลี่ยนไปแล้ว ไม่อาจหวนคืนได้อีกแล้ว คนชนบท หรือคนชั้นกลางในชนบท (คำของ อ.นิธิ เอียวศรีวงศ์) ได้สร้างสำนึกทางการเมืองของตน เห็นค่าของ “เสรีภาพ เสมอภาค เท่าเทียม ยุติธรรมฯลฯ” อย่างที่คนชั้นกลาง/นำ/อภิสิทธิ์ชน ไม่คุ้นชินได้อีกแล้ว แม้จะ “ฆ่า” เขาเหล่านั้นสักกี่ศพก็ตาม จะมองเขาเป็นแมลงสาบสังคม หรืออะไรก็ดี เข็มนาฬิกามันได้หมุนไปข้างหน้าแล้วพี่น้อง

ท้ายสุดคนชั้นกลางเมืองต้องหันมาทำความเข้าใจความเปลี่ยนแปลงเหล่านี้อย่างจริงจัง และเข้าใจ “เขา” เหล่านั้นอย่างเข้าใจ หรือจำใจก็ดี ไม่เพียงแต่โครงสร้างทางการเมือง เศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม เองก็ตามทีต้องมีการปรับตัว เปลี่ยนแปลงให้สอดรับ แม้จะใช้เวลานานเท่าไหร่ก็ตาม เราไม่อาจหยุดนิ่ง เพื่อรอความล่มสลายของสังคมไทยได้อีกต่อไป คนชั้นกลาง /นำ/อภิสิทธิ์ชนต้องยอมรับ ปรับตัว เปลี่ยนแปลงกับกระแสธารการปฏิวัติของ “คนชั้นล่าง” อย่างไม่อาจปฏิเสธได้ ต้องยอมลดทอนอภิสิทธิ์(ที่ไม่ได้หมายถึงเวชชาชีวะ) ที่เคยมีเคยได้ กระจายทรัพยากร หรือ “ความเป็นธรรม” ที่แก่คนกลุ่มอื่นอย่างเท่าเทียม ต้องปฏิวัติโครงสังคมที่ไม่เป็นธรรมของคนทุกกลุ่มในสังคมอย่างจริงจัง

แต่ในทางกลับกันคนชั้นล่างเองก็ต้องให้เวลา และทำความความเข้าใจ ทั้งสังคมวัฒนธรรม ทัศนคติ วิถีชีวิตของคนชั้นกลาง /นำ/อภิสิทธิ์ชน ด้วย รวมถึงดึงคนเหล่านั้นมาสร้างการปฏิวัติที่ “ไม่สังเวยชีวิตเลือดเนื้อ”(หรือภาษาฝ่ายซ้ายว่า สามัคคีชนชั้น : ผมพูดอย่างกระแดะทั้งที่ไม่รู้ทฤษฎี หรือแนวคิดฝ่ายซ้ายเลยแม้แต่กระพี้เดียว) ของใครก็ตาม เราไม่อาจยอมให้ใครทั้งล่าง กลาง สูง ตายได้อีกแล้ว ดังคำกล่าวของ อ.เกษียร เตชะพีระที่ว่า “ไม่มีหลักการนามธรรมอันใดในโลกมีค่าพอให้เราไปเอาชีวิตผู้อื่นมาสังเวย ไม่ว่าสังคมนิยม-คอมมิวนิสต์ หรือประชาธิปไตย”[6] ผมขอปิดท้ายด้วยโครงที่ชื่อว่า “โลก” โลกที่หลากหลายแตกต่าง และอยู่ร่วมพึงพาอาศัยกันได้ โลกที่ไม่ใช่ของคนกลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง ที่ถือสิทธิ์เป็นเจ้าของแต่เพียงฝ่ายเดียว โลกที่หลากหลายจึงเป็นโลกที่น่าอยู่ครับ
โลก[7]

โลกนี้มิอยู่ด้วย มณีเดียว
ทรายและสิ่งอื่นมี ส่วนสร้าง
ปวงธาตุต่ำกลางดี ดุลยภาพ
ภาคจักรพาลมิร้าง เพราะน้ำแรงไหนฯ

ภพนี้มิใช่หล้า หงส์ทอง เดียวเอย
กาก็เจ้าของครอง ชีพด้วย
เมาสมมุติจองหอง หินชาติ
น้ำมิตรแล้งโลกม้วย หมดสิ้นสุขศานต์ฯ

หมายเหตุจากผู้เขียน

บทความนี้ได้รับแรงบันดารใจจาก อ.ไชยันต์ รัชชกูล ที่ให้ความกรุณา แลกเปลี่ยน ซักถาม โต้แย้งอย่างเท่าเทียม กับศิษย์คนนี้เสมอมา อ.สรัสวดี อ๋องสกุล ครูผู้เมตตา และกรุณาอย่างไม่ขาดแคลน ขอบคุณ อ.มนตรา พงษ์นิล อ.ชัยณรงค์ ศรีมันตระ อ.ชาญ พนารัตน์ แห่ง ม.นเรศวรพะเยา ที่เอื้อเฟื้อในหลายโอกาส อ.ทรงศักดิ์ ปัญญา คุณสิทธิเทพ เอกสิทธิพงษ์ คุณชัยนุวัฒน์ ปูนคำปีน และคุณขันติชัย รวมสุข ที่คอยแลกเปลี่ยนให้ความคิดความเห็นอย่างสม่ำเสมอ รวมถึงคุณรุ่งเกียรติ กิติวรรณ ที่ช่วยเก็บข้อมูลเบื่องต้นในเขต อ.ป่าซาง จ.ลำพูนบางส่วนให้ แต่อย่างไรก็ตามความรับผิดชอบต่อความคิดความเห็นข้างต้นย่อมเป็นของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว ถ้างานชิ้นเล็กๆ นี้จะมีค่าบ้างผู้เขียนขออุทิศให้แก่พี่น้องที่ได้ล้มตายท่ามกลางห่ากระสุน ของความไร้เสรีภาพ ความไม่เท่าเทียม ความ อยุติธรรม ของสังคมไทย ขอให้ดวงวิญญาณของเขาเหล่านั้นรับรู้ว่า “เราท่านทั้งหลาย” จะเป็นผู้รับไม้อุดมการณ์ของท่านต่อไปอย่างอดทน เพื่อให้ถึงสังคมที่เป็นธรรมให้จงได้ ด้วยจิตคารวะ

อ้างอิง

[1] อ้างใน, เกษียร เตชะพีระ. ทางแพร่งและพงหนามทางผ่านสู่ประชาธิปไตยไทย. กรุงเทพฯ : มติชน, 2551, หน้า 335.
[2] ข่าวสดรายวัน ประจำวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 ปีที่ 20 ฉบับที่ 7175
[3] ไทยรัฐออนไลน์ วันศุกร์ที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ.2553
[4] ข่าวสดรายวัน ประจำวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 ปีที่ 20 ฉบับที่ 7175
[5] ข่าวสดรายวัน ประจำวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 ปีที่ 20 ฉบับที่ 7175
[6] เกษียร เตชะพีระ. ทางแพร่งและพงหนามทางผ่านสู่ประชาธิปไตยไทย. กรุงเทพฯ : มติชน, 2551, หน้า 207.
[7] อังคาร กัลยาณพงศ์, “โลก” ใน กวีนิพนธ์ของอังคาร กัลยาณพงศ์,ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 7, กรุงเทพฯ: กินรินทร์,2548, หน้า 31 อ้างใน ชูศักดิ์ ภัทรกุลวณิชย์, ความหลากหลายทางวัฒนธรรมจากหลอมรวมเป็นหนึ่ง สู่ผสมผสานพันทาง, ฟ้าเดียวกัน ปีที่ 5 ฉบับที่ 1 มกราคม-มีนาคม 2550, หน้า 162.

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

หักเหลี่ยมโหด

นิ่งก็ตาย!..ดิ้นก็ตาย!

ก้อ.. “โครงการรถเมล์เอ็นจีวี 4 พันคัน”..ที่ถือเป็นการเดิมพันระหว่าง ประชาธิปัตย์ กับ ภูมิใจไทย ที่กำลังวัดดวงว่าใครจะเหนียวหนึบและทรงพลังกว่ากัน

ถึงตรงนี้มันเป็นเรื่องของ “ศักดิ์ศรี” ไปแล้ว

ถ้า โสภณ ซารัมย์ เจ้าของฉายา “ผีเห็นคร้าม” จะเปลี่ยนสเปค หรือลดตัวเลขลงบ้าง เพื่อ“ขอทางผ่าน”..ตามภาษานักเลงก็ต้องบอกว่า “เสียหมา”!!

ในขณะที่ ประชาธิปัตย์ โดย อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ยอมให้ผ่านด้วย สเปคเดิมๆทั้งหมด นายกฯ หล่อฮังก้วย ก็ต้อง “เสียคน”!!

ทั้งที่ในความเป็นจริง อภิมหาโปรเจ็กต์ ต่างๆ รวมทั้งการ ขับเคลื่อนองคาพยพในการโยกย้ายข้าราชการตามที่ต้องการนั้น “ภูมิใจไทย” สะเด็ดน้ำไปแล้ว

ถ้าจะทิ้งโครงการ “รถเช่าโคตรแพง” นี้ซะมันก็จบ!!

แต่ว่ามันจะจบแบบ “ศพไม่สวย”..จบแบบ “แพ้ทางมวย” เรื่องนี้จะถูกนำไปพูดต่อไป-พูดต่อไปอย่างไม่มีวันจบสิ้น!!

เพราะยังตอบไม่ได้ในอนาคตว่า ..จะคงความเป็นมิตรกันอยู่ หรือ เป็นศัตรูคู่ใหม่

ที่แน่ๆ บนเวทีปราศรัยในการ “หาเสียง” ของ ประชาธิปัตย์ คงเอ็นจอยปาก
ด้วยการนำเรื่องนี้มาประจานเพื่อตีกินในความซื่อสัตย์ของพรรคแบบเดิมๆ

ส่วน ภูมิใจไทย นั้นก็ “เจ๊กอั้ก” โดนหอกปักเป็น “ชนักติดหลัง” ไปจนตาย!!

ภาษิตจอมยุทธกล่าวว่า หมา เซวี่ย ปู้ เหนิง เจอ เยี่ยน จี เฟย.

แปลเป็นไทยว่า “นกกระจอกมิอาจบินไปกับนกนางแอ่น”

ป่านนี้ “โสภณ” คงคิดถึง “งาช้างคู่นั้น”และเริ่มรู้สึกเสียดายขึ้นมาตะหงิดๆ

แม้ “ผีเห็นคร้าม” จะเจ็บปวดแค่ไหน? ..ก็ยังไม่เท่าความเจ็บใจของ เนวิน ชิดชอบ ที่เป็น “คนชง” และอยู่เบื้องหลังในรายการรถเมล์เช่านี้

เพราะพลันที่ “อภิสิทธิ์” เข้ามาสวมกอดหมับ!..ความคิดเรื่อง“รถเมล์นรก” ก็จี๊ดวิ่งผ่านวูบเข้ามาในสมองทันที

แต่ขณะนี้สมองพุ่งจี๊ดเหมือนกันแต่จี๊ดเพราะอักเสบ..หากพลิกแก้เกมนี้ไม่ได้โอกาสที่ “ภูมิใจไทย” จะเติบใหญ่ต่อไปคงยากส์..ไม่ใช่เพราะต้องต่อสู้กับ “ทักษิณ”

แต่กำลังจะถูก “สตาร์ฟ” จาก “ประชาธิปัตย์” นี่เอง!!

คอลัมน์.ก็โลกมันเบี้ยวหนุ่ม ชิงชัย
ที่มา.บางกอกทูเดย์
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ขวางศอฉ.ปิดสื่อจี้แจ้งดำเนินคดีกฎหมายปรกติ

จากหนังสือพิมพ์ โลกวันนี้

“องอาจ-สมาคมนักข่าวฯ” ขวาง ศอฉ. ใช้อำนาจ พ.ร.ก.ฉุกเฉินไล่ปิดสื่อ ระบุทำไม่ได้เพราะขัดข้อกำหนดรัฐธรรมนูญ หากเห็นว่าผิดควรดำเนินคดีตามกฎหมายปรกติ เตือนหากยังให้ข่าวในลักษณะข่มขู่จะมีมาตรการตอบโต้แน่นอน “สุเทพ” ยืนยันไม่คิดปิดยักษ์ใหญ่ ทางไทยรัฐแค่ให้ชี้แจงการเสนอข่าวบางเรื่องที่อาจทำให้ประชาชนเข้าใจผิด แต่หนังสือพิมพ์เรดพาวเวอร์ของคนเสื้อแดงต้องถูกปิดแน่นอน อ้างเสนอข่าวบิดเบือนทำให้เกิดความแตกแยก

นายสุเทพ เทือกสุบรรณ รองนายกรัฐมนตรี กล่าวถึงกรณีที่ศูนย์อำนวยการแก้ไขสถานการณ์ฉุกเฉิน (ศอฉ.) จะสั่งปิดหนังสือพิมพ์เพิ่มเติม และเตือนหนังสือพิมพ์หัวสียักษ์ใหญ่ให้ระมัดระวังการเสนอข่าวที่อาจทำให้เกิดความเข้าใจผิดว่า สื่อที่เป็นมืออาชีพ เสนอข่าวตรงไปตรงมา เราไม่เข้าไปยุ่งแน่นอน จะจัดการเฉพาะพวกที่แอบแฝงมาเป็นสื่อ ทำตัวให้เหมือนสื่อแต่ให้ข้อมูลข่าวสารบิดเบือน ประสงค์ให้เกิดความแตกแยกวุ่นวายก็จะต้องดำเนินการตามกฎหมาย และจะกำชับให้ตำรวจจับกุมมาดำเนินคดีให้ได้

“มันไม่ใช่เรื่องคุกคามสื่อ ในที่ประชุม ศอฉ. พิจารณาเห็นว่ามีสื่อฉบับหนึ่งที่พยายามทำตัวเป็นสื่อ แต่สิ่งที่นำเสนอไม่ใช่ข่าวสารทั่วไป เป็นการยุยงให้คนเกลียดกันจึงต้องดำเนินการตามกฎหมาย หากจำไม่ผิดคิดว่าจะเป็นเรดพาวเวอร์” นายสุเทพกล่าวและว่า ส่วนสื่อหัวสีคือไทยรัฐแต่ไม่ได้สั่งให้ปิด เพียงแต่ให้ ศอฉ. ไปชี้แจงกรณีเสนอข่าวการตายของคนเสื้อแดงในเชียงใหม่ที่ระบุว่ามีคนมีสีตั้งหน่วยไล่ล่า ซึ่งคนมีสีในประเทศไทยก็มีแค่ 2 สีคือทหารกับตำรวจ การเสนอข่าวแบบนี้อาจทำให้สังคมเข้าใจผิด จึงให้ ศอฉ. ไปชี้แจงไม่ได้สั่งปิด

นายสุเทพยืนยันว่า ไม่ได้ทำอะไรตามอำเภอใจหรือลุแก่อำนาจ เพราะสื่อที่ตามสัมภาษณ์อยู่ทุกวันก็มีความเห็นแตกต่างกันเยอะ บางคำถามฟังแล้วเจ็บ บางครั้งก็ทำให้ได้สติ ซึ่งเป็นเรื่องที่ยอมรับได้ แต่สื่อที่เจตนาร้ายต่อบ้านเมืองนั้นยอมรับไม่ได้

นายองอาจ คล้ามไพบูลย์ รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ยืนยันว่ารัฐบาลไม่มีนโยบายปิดสื่อ หากทำไม่ถูกต้องก็ต้องตักเตือนและดำเนินการไปตามกฎหมายปรกติ ถ้าจะถึงขั้นต้องสั่งปิดไม่เห็นด้วย

นายเสด็จ บุนนาค อุปนายกฝ่ายสิทธิเสรีภาพและการปฏิรูปสื่อ สมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย กล่าวว่า ศอฉ. ควรระบุออกมาให้ชัดเจนว่าสื่ออะไรมีพฤติกรรมอย่างไรที่ว่าเข้าข่ายกระทำความผิด หากเห็นว่ามีความผิดตามที่กล่าวอ้างจริงก็มีสิทธิดำเนินคดีได้ แต่ที่บอกว่าจะสั่งปิดนั้นไม่น่าจะทำได้ เพราะขัดรัฐธรรมนูญ มาตรา 45 วรรค 3 ที่ระบุว่าการสั่งปิดหนังสือพิมพ์หรือสื่อมวลชนอื่นเพื่อลิดรอนเสรีภาพตามมาตรานี้จะกระทำมิได้ ทำได้เฉพาะการเซ็นเซอร์เนื้อหาในส่วนที่ขัดต่อกฎหมายเท่านั้น

“โฆษก ศอฉ. พูดคลุมเครือทำให้เกิดความรู้สึกว่า ศอฉ. มุ่งใช้อำนาจตาม พ.ร.ก.การบริหารราชการในสถานการณ์ฉุกเฉินเพื่อจำกัดสิทธิเสรีภาพของสื่อ ทั้งที่กฎหมายที่เกี่ยวกับการจำกัดสิทธิเสรีภาพของสื่อได้ถูกยกเลิกไปหมดแล้ว” นายเสด็จกล่าวและว่า หาก ศอฉ. ยังแถลงในลักษณะการข่มขู่ว่าจะใช้อำนาจตาม พ.ร.ก.ฉุกเฉินสั่งปิดหนังสือพิมพ์ในลักษณะที่ทำให้เกิดความสับสน คณะกรรมการบริหารสมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทยจะหารือมาตรการที่จะดำเนินการร่วมกับองค์กรวิชาชีพสื่อมวลชนอื่นๆต่อไป

**********************************************************************

ส.ส.ปากน้ำจ่อย้ายพรรคยกทีมเข้าภท.-พชน.

ที่มา.กรุงเทพธุรกิจ

"ประชา-ประเสริฐ"เผยนัดคุย"เนวิน"แกนนำภท. "สมศักดิ์"แกนนำ ชทพ. ก่อนตัดสินใจย้ายพรรค ยก"กรุง-จิรพันธ์"'ถูกไล่เป็นหมูหมา เผยโทรลา"ทักษิณ"แล้ว

ผู้สื่อข่าวรายงานหลังจาก นายนที สุทินเผือก หรือกรุง ศรีวิไล และนายจิรพันธ์ ลิ้มสกุลศิริรัตน์ ส.ส.สมุทรปราการ พรรคเพื่อไทย ย้ายไปอยู่พรรคภูมิใจไทย โดยมีเสียงด่าจากคนในพรรคเพื่อไทย ล่าสุด นายประชา ประสพดี นายประเสริฐ ชัยกิจเด่นนภาลัย ส.ส.สมุทรปราการ พรรคเพื่อไทย ได้หารือกันตกลงว่าช่วง 2-3 วันนี้จะไปพรรคภูมิใจไทย เพื่อหารือกับนายเนวิน ชิดชอบ และนายอนุทิน ชาญวีรกูล แกนนำพรรคภูมิใจไทย ถึงสถานการณ์การเมืองต่าง ๆ และจะเดินทางไปพูดคุยกับนายสมศักดิ์ ปริศนานันทกุล แกนนำพรรคชาติไทยพัฒนา ด้วย

ทั้งนี้ ช่วง 2-3 วันที่ผ่านมากลุ่ม ส.ส.สมุทรปราการ ได้ปรับทุกข์กับนายกรุง และนายจิรพันธ์ ถึงท่าทีแสดงออกของพรรคเพื่อไทย

ผู้สื่อข่าวรายงานวันเดียวกันนี้ ที่รัฐสภา นายประชาได้ยืนพูดคุยกับนายจิรพันธ์อย่างเคร่งเครียดบริเวณบ่อปลาคาร์พ เมื่อเห็นผู้สื่อข่าวเดินผ่านมาและเข้าไปทักทาย นายประชาเอ่ยปากขึ้นมาด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า “ไปหมดแล้ว อยู่ได้อย่างไร ด่ากันอย่างนี้ผมไม่เอาด้วยหรอก”

เมื่อผู้สื่อข่าวถาม ตกลงจะไปกันทั้งจังหวัดเลยหรือ นายประชากล่าวว่า “ไม่รู้คุยกันอยู่ แต่ปกติเราก็แท็กทีมกันอยู่แล้ว”

จากนั้นนายประชาให้สัมภาษณ์ว่า เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นรู้สึกเห็นใจนายกรุงกับนายจิรพันธ์ จริงๆ เขาจะย้ายไปก็เป็นเรื่องของเขา ไปด่าเขารุนแรงเหมือนหมูเหมือนหมา เป็นตะกวดบ้าง เป็นตัวเหี้ยบ้าง ตนไม่เห็นด้วย วันหน้าเราเป็นส.ส.ก็ต้องเจอกันอยู่ ทำไมไม่ทบทวนตัวเองดูบ้าง เรามีข้อด้อยอะไร พรรคอื่นมีข้อดีอะไร ใช้เหตุและผลมาคุยกัน มาด่ากันอย่างนี้เป็นตัวอย่างไม่ดีต่อคนรุ่นใหม่ ไอ้พวกที่ออกมาพูดกันมากนัก อยากถามว่าในจิตใจแกว่งกันบ้างไหม และมาเปิดตัวผู้สมัคร ส.ส.สมุทรปราการ กันทันทีทันควัน ถามว่าได้ปรึกษา ส.ส.สมุทรปราการกันบ้างหรือยัง ถ้าเห็นเป็นแค่หัวหลักหัวตอ ไม่บอกให้รับรู้ ตนก็ไม่อยู่ การคัดเลือกผู้สมัครต้องผ่านบอร์ดของพรรคพิจารณา โดยไม่มีคนในตระกูลชินวัตรเข้ามาเกี่ยวข้อง วันนี้มีคนต่อแถวลงสมัคร 8-9 คน ส.ส.ในพื้นที่ต้องมีส่วนคิดด้วย ถ้าคัดเลือกกันแบบนี้ จะไปบอกชาวบ้านอย่างไร ถ้ายังเกิดเหตุการณ์นำไปสู่ความแตกแยกแบบนี้อีก ไม่เอาด้วยแน่

"คนเป็นส.ส.ก็ต้องการช่วยเหลือชาวบ้านในพื้นที่ ผมเป็นคนหนึ่งที่รับฟังเสียงชาวบ้านมากที่สุด ถามว่าพรรคจะช่วยเหลือเราได้มากเท่าไหร่ ตัวเราก็ต้องช่วยตัวเองให้มากที่สุด พรรคไม่ใช่คำตอบสุดท้าย แต่ผมเป็นคนไปลามาไหว้ ผมคาใจอย่างเดียว คุณกรุงกับคุณจิรพันธ์ไปไม่บอกผม จะไปไม่บอกกันเลย" นายประชา กล่าว

ผู้สื่อข่าวถามว่า ช่วงหลังๆ ได้ติดต่อ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรี บ้างหรือไม่ นายประชาตอบว่า เร็ว ๆ นี้ก็เพิ่งคุยกัน ผมได้โทรไปหาท่านและก็ลาท่านแล้ว และได้นัดนายสมศักดิ์ ปริศนานันทกุล แกนนำพรรคชาติไทยพัฒนา คุยกันในอีกไม่กี่วันนี้แล้วด้วย
**********************************************************************

ชำแหละสัมปทาน "สุวรรณภูมิสแควร์" เครือข่ายลึกลับ "แป้งร่ำ รีเทล" ทอท.ทำเพื่อใคร ?

ประชาชาติธุรกิจ

บทสรุปง่ายของบริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน) "ทอท." จู่ ๆ ก็ยกสัมปทานให้บริษัท แป้งร่ำ รีเทล จำกัด 15-20 ปี บริหารพื้นที่ลานจอดรถระยะยาว (long term parking) ในสนามบินนานาชาติสุวรรณภูมิโซน A, B, C ขนาด 62,380.50 ตารางเมตร สร้างความตื่นตะลึงแก่วงการธุรกิจและผู้รับผิดชอบหลายแผนกที่เกี่ยวข้อง

ตรวจสอบมติของคณะกรรมการพิจารณารายได้ ทอท.ที่มี "นายเสรีรัตน์ ประสุตานนท์" กรรมการผู้อำนวยการใหญ่ ทอท. ลงนามเมื่อ 19 สิงหาคม 2553 เห็นชอบให้ ทอท.ทำสัญญากับบริษัท แป้งร่ำ รีเทล จำกัด เป็นเวลา 15-20 ปี

สัมปทานโครงการนี้เป็นซีรีส์มหัศจรรย์ ซึ่งเริ่มต้นจากให้เช่าพื้นที่แก่ผู้ประกอบการเพียงรายเดียวที่เสนอขอทำ "ธุรกิจศูนย์รถยนต์ครบวงจร" บริเวณลานจอดรถสาธารณะ ฝั่งทิศตะวันออก 6,000 ตารางเมตร จากนั้นก็ขยายผลทำมาสเตอร์แพลน 4 โปรเจ็กต์ ย้ายพื้นที่ไปทางฝั่งตรงข้ามศูนย์ขนส่งสุวรรณภูมิ และ แปลงร่างเฉพาะเจาะจงทำโครงการคอมมิวนิตี้มอลล์บริเวณลานจอดรถระยะยาว (long term parking) ก่อนจะลงเอยที่อภิมหาโปรเจ็กต์ "สุวรรณภูมิสแควร์" เต็มพื้นที่ 62,380.50 ตารางเมตร

จุดเริ่มจากเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม 2553 ผู้ได้สัมปทานได้ทำหนังสือแจ้งประธานคณะกรรมการรายได้และ ทอท.ว่า เดิมเคยใช้บริษัท คอน-พลัส พร็อพเพอร์ตี้ แอนด์ แมเนจเมนท์ จำกัด ขอเช่าพื้นที่เพื่อประกอบกิจการด้านรถยนต์ในสุวรรณภูมิพื้นที่ขนาด 6,000 ตารางเมตร แต่ตอนนี้เปลี่ยนชื่อใหม่แล้วเป็น บริษัท แป้งร่ำ รีเทล จำกัด ซึ่งมีความประสงค์ขอเช่าพื้นที่ลานจอดรถระยะยาวใน สุวรรณภูมิเพื่อพัฒนาพื้นที่เชิงพาณิชย์ขนาด 62,380.50 ตารางเมตร มูลค่าการลงทุน 350-450 ล้านบาท

จากนั้นเพียง 10 วัน ทอท.รีบอนุมัติให้บริษัท แป้งร่ำ รีเทล จำกัด ระบุวันส่งมอบพื้นที่แบบเร่งด่วนภายในวันที่ 1 กันยายน 2553 เป็นต้นไป และ ทำสัญญาอย่างรวดเร็ว 15 ปี ระหว่าง 1 ธันวาคม 2553-30 พฤศจิกายน 2568

ฝ่ายพาณิชย์นำเสนอคณะกรรมการรายได้โดยอ้างถึงเรื่องเดิมตั้งแต่วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2552 ว่า บริษัท คอน-พลัส พร็อพเพอร์ตี้ แอนด์ แมเนจเมนท์ จำกัด แจ้งความประสงค์ขอเช่าพื้นที่ว่างบริเวณด้านหลังลานจอดรถรับจ้างสาธารณะ (แท็กซี่) ติดกับรั้วอาคาร บริษัท ครัวการบินกรุงเทพ จำกัด 6,360 ตารางเมตร ระยะเวลาประกอบการ 12 ปี เพื่อดำเนินการศูนย์ธุรกิจรถยนต์ครบวงจร ได้แก่ คาร์แคร์ ศูนย์ซ่อมรถยนต์ โชว์รูมรถยนต์ ร้านเครื่องเสียงและประดับยนต์ ร้านเปลี่ยนยางแม็ก โชว์รูมอุปกรณ์คาร์แคร์พร้อมสำนักงาน

จากนั้นคณะกรรมการพิจารณารายได้ ทอท.ประชุมครั้งที่ 3/2552 เมื่อ 20 มีนาคม 2552 มีมติเห็นชอบทันทีให้บริษัท คอน-พลัสฯเช่าพื้นที่ดำเนินธุรกิจได้ ต่อมามีการประชุมฯครั้งที่ 5/2552 เมื่อ 28 เมษายน 2552 มีมติให้ฝ่ายพาณิชย์ทำหนังสือถึงบริษัท ครัวการบินกรุงเทพ จำกัด ถ้าหากต้องการจะขยายพื้นที่ครัวการบินในอนาคตจะต้องไปเจรจากับผู้ดูแลพื้นที่รายใหม่คือ คอน-พลัสฯที่ได้สิทธิการเช่าทำศูนย์ธุรกิจรถยนต์ครบวงจรในพื้นที่ว่างเปล่าฝั่งทิศตะวันออก ทางผ่านเข้า-ออก ถนนลาดกระบัง ด้านหลังติดลานจอดรถแท็กซี่

มติคณะกรรมการพิจารณารายได้ ทอท. วันที่ 28 เมษายน 2552 ระบุเงื่อนไขให้คอน-พลัสฯได้สิทธิทำศูนย์ธุรกิจรถยนต์ ครบวงจร 10 ปี ต้องจ่าย ทอท.ทั้งหมด 2 ส่วน คือ ส่วนที่ 1 ค่าตอบแทน 15% ของรายได้ต่อเดือน ก่อนหักค่าใช้จ่ายใด ๆ ไม่รวมภาษีมูลค่าเพิ่ม ปีแรกจ่ายค่าตอบแทนขั้นต่ำเดือนละ 111,780 บาท ปีต่อไปเพิ่มปีละ 10% ส่วนที่ 2 ค่าเช่าที่ดิน 60 บาท/ตร.ม./เดือน

ผ่านไป 3 เดือน คณะกรรมการพิจารณารายได้ ทอท.ประชุมเมื่อ 14 กรกฎาคม 2552 แก้ไขมติแบบพลิกสุดขั้ว เปลี่ยนมติจากเดิม "อนุญาตให้บริษัท คอน-พลัส พร็อพเพอร์ตี้ แอนด์ แมเนจเมนท์ จำกัด ดำเนินธุรกิจศูนย์รถยนต์ครบวงจร" ปรับมติใหม่เป็น "เปิดโดยวิธีประมูลทั่วไป" และให้ใช้พื้นที่แห่งใหม่บริเวณด้านทิศเหนือฝั่งตรงข้ามศูนย์ขนส่งสุวรรณภูมิ ขนาด 6,000 ตารางเมตร เพื่อทำโครงการศูนย์รถยนต์ครบวงจร โดยให้ฝ่ายพาณิชย์จัดทำมาสเตอร์แพลนพื้นที่ดังกล่าวเพื่อพัฒนาทำกิจกรรมเชิงพาณิชย์

วันที่ 31 สิงหาคม 2552 ฝ่ายพาณิชย์ ทอท.เสนอที่ประชุมคณะกรรมการพิจารณารายได้เกี่ยวกับมาสเตอร์แพลนพื้นที่ด้านทิศเหนือฝั่งตรงข้ามศูนย์ขนส่งสุวรรณภูมิทั้งหมด มติที่ประชุมเห็นชอบให้กำหนดกิจกรรมต่าง ๆ ตามแผนธุรกิจมี 4 โครงการ คือ โครงการศูนย์ให้บริการรถยนต์ครบวงจร โครงการศูนย์กีฬา โครงการศูนย์ให้บริการด้านสุขภาพ โครงการศูนย์จำหน่ายสินค้าจากโรงงาน

แล้วจู่ ๆ ก็ยกการประชุมคณะกรรมการพิจารณารายได้ย้อนกลับไปเมื่อ 19 มกราคม 2552 อ้างวาระ 6.15 เรื่อง ขอเสนอโครงการพัฒนาพื้นที่บริเวณด้านหลังลานจอดรถสาธารณะ (แท็กซี่) เพื่อทำกิจกรรมเชิงพาณิชย์ในสุวรรณภูมิ ครั้งนั้นมติที่ประชุมให้ดำเนินกิจกรรม "Community Mall" บริเวณลานจอดรถระยะยาว โดยคัดเลือกด้วยวิธีพิเศษ (shortlist) จากผู้ประกอบการที่มีประสบการณ์เข้ามาทำกิจกรรมเชิงพาณิชย์ในสุวรรณภูมิ

ระบุชัดว่า "ห้างหุ้นส่วนจำกัด บางนาอุปกรณ์ และสหกรณ์บริการวิสาหกิจชุมชนหนองปรือสมุทรปราการ" ได้รับสิทธิทำโครงการคอมมิวนิตี้ มอลล์ ในลานจอดรถระยะยาวสุวรรณภูมิ สัญญา 5 ปี จ่ายค่าตอบแทน 15% ของรายได้ต่อเดือน ก่อนหักค่าใช้จ่ายใด ๆ และปีต่อไปจ่ายเพิ่มปีละ 10% จ่ายค่าเช่าที่ดิน 60 บาท/ตารางเมตร/เดือน เปลี่ยน "ผู้เล่นใหม่" อีกครั้ง

จากนั้นที่ประชุมฯได้ยกมติวันที่ 14 พฤษภาคม 2552 วาระ 3.3 เรื่อง การพิจารณาคัดเลือกผู้ประกอบการโครงการคอมมิวนิตี้ มอลล์ คณะกรรมการพิจารณารายได้ ทอท.มีมติให้ดำเนินการเปลี่ยนชื่อโครงการ "การให้สิทธิประโยชน์โครงการคอมมิวนิตี้ มอลล์" เป็น "การให้สิทธิประกอบการเชิงพาณิชย์ บริเวณลานจอดรถระยะยาวในสุวรรณภูมิ" ขยายสัญญาจาก 5 เป็น 10 ปี ตัดคำว่าคอมมิวนิตี้ มอลล์ ออกไป โดยอ้างเหตุผลเป็นการเฉพาะเจาะจงรูปแบบบริการมากเกินไป

กระทั่งล่าสุดเมื่อ 19 สิงหาคม 2553 (ดูชาร์ตประกอบ) ทอท.ก็อนุมัติสัมปทานโครงการนี้ให้แก่ "บริษัท แป้งร่ำ รีเทล จำกัด" มี "นายพีรยศ วงศ์วิทวัส" เป็นเจ้าของคนเดียวปรากฏอยู่ในอีก 2 บริษัท ได้แก่ ห้างหุ้นส่วนจำกัดบางนาอุปกรณ์และบริษัท บางนาอุปกรณ์การค้า จำกัด ส่วนบริษัท คอน-พลัส พร็อพเพอร์ตี้ แอนด์ แมเนจเมนท์ จำกัด นั้น ตรวจสอบข้อมูลกับกรมทะเบียนธุรกิจการค้า กระทรวงพาณิชย์ ไม่มีชื่อและข้อมูลปรากฏอยู่แต่อย่างใด

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

วันพุธที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2553

91 ปีในพายุประชาธิปไตย

ประชาชาติธุรกิจออนไลน์
คอลัมน์ มนุษย์การเมือง
โดย อิสรินทร์ หนูเมือง

นับจากวันคล้ายวันเกิด พล.อ.เปรม ติณสูลานนท์ ประธานองคมนตรี

นับจากวันที่ 26 สิงหาคม 2553 วันที่ "พล.อ.เปรม" ก้าวย่างเข้าสู่วัย 91 อีก 9 ปี มีอายุครบ 100 ปี

นับเป็น 100 ปี ที่ประเทศก้าวผ่านทั้งจากระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ ถึงระบอบประชาธิปไตย

นับอีก 23 วันจะครบรอบ 4 ปี รัฐประหาร 19 กันยา 2549

นับเป็นวันที่คณะผู้ก่อการปฏิรูป การปกครอง ตั้งใจจะก้าวข้ามจากระบอบทักษิณ

นับเป็นรอบ 4 ปี ที่มีการต่อต้าน-ตีโต้ระบอบอำมาตยาธิปไตย อย่างถึงราก

ทั้งหัวหอกฝ่ายระบอบทักษิณและ หัวหอกฝ่ายอำมาตยาธิปไตย ต่างเปิดหน้าไพ่เล่นทุกรูปแบบ

ทั้งใต้ดิน-บนดิน ทั้งสงครามตัวแทน และสงครามตัวจริง ทั้งแบบเรื่องจริงผ่านจอ วิดีโอลิงก์ และเรื่องจริงผ่านปากคำคู่ขัดแย้ง

ฝ่ายทักษิณ-ครอบครองมวลชน ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง ในตารางคะแนนระบบปาร์ตี้ลิสต์ไม่น้อยกว่า 12 ล้านเสียง

ฝ่ายอำมาตยาธิปไตย-ครอบครอง-ครอบคลุม-เกาะกุมจิตใจผู้คน ผ่านระบบข้าราชการ ไม่น้อยกว่า 2 ล้านคน และโครงการพัฒนานับ 1,000 โครงการทั่วประเทศ

เฉพาะ "พล.อ.เปรม" ที่เคยครอบครองเก้าอี้นายกรัฐมนตรีคนที่ 16 และก้าวขึ้นสู่สำนักประธานองคมนตรี มีเครือข่ายในครอบครองเป็นเบอร์โทรศัพท์-สำหรับติดต่อข้าราชการระดับสูง-สายตรงไม่น้อยกว่า 500 เลขหมาย

เฉพาะชื่อ "พล.อ.เปรม" ครอบครองสถาบัน-มูลนิธิไว้ไม่น้อยกว่า 20 แห่ง

รัฐบุรุษ-พล.อ.เปรม ในวัยย่าง 91 ปี มี "มูลนิธิพลเอกเปรม" เป็นเครือข่ายมา ตั้งแต่ปี 2538

แจกทุนการศึกษาให้เด็กไทยมาแล้ว ไม่น้อยกว่า 3,221 คน ผ่าน มูลนิธิพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ ทุกหัวเมือง-ทุกภาค-ทั่วประเทศ ทั้ง จ.สงขลา-นครศรีธรรมราช-นครราชสีมา-ขอนแก่น-เชียงใหม่ ฯลฯ

สัญลักษณ์-รูปเคารพ ของเครือข่าย-มูลนิธิรัฐบุรุษ นอกจากภาพถ่าย "พล.อ.เปรม" แล้ว ยังมีวัตถุประสงค์กำกับให้ "ส่งเสริมความซื่อสัตย์ สุจริต เสียสละ และจงรักภักดีของคนในชาติ"

วาระก้าวขึ้นปีที่ 91 ของ "รัฐบุรุษ" มีอดีตนักเรียนทุน-คนแรก เข้าคารวะ- รับโอวาท ที่ยังคงวาทกรรม "ตอบแทนคุณแผ่นดิน"

"วันนี้ถือเป็นวันแห่งความรักและความศรัทธาที่มีต่อกัน คนที่มูลนิธิให้ความช่วยเหลือ เป็นเพราะได้ยึดมั่นตอบแทนบุญคุณแผ่นดินที่เราอาศัยเกิดมา คนแรกที่รับทุนวันนี้ก็มา คือ นายไพโรจน์ ราวานุช ขณะนี้ดำรงตำแหน่งผู้พิพากษาหัวหน้าคณะในศาลอุทธรณ์"

"ผมเชื่อในพระสยามเทวาธิราช เชื่อว่าพระสยามเทวาธิราชมีจริง และเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ของชาติบ้านเมือง เชื่อว่าพระสยามเทวาธิราชจะปกป้องคุ้มครองคนที่ประกอบคุณงามความดี และสาปแช่งคนที่คิดไม่ดีต่อชาติบ้านเมือง" พล.อ.เปรมย้ำคำเดิม

ย้ำคำที่เคยอธิบายความหมาย "การตอบแทนคุณแผ่นดิน" กับสื่อไทย- ต่างชาติ ว่า

"การเป็นทหารทำให้ได้รับใช้ชาติได้โดยตรง อย่างที่ชาวอเมริกันและชาวยุโรปกล่าวว่า ทหารแก่ไม่เคยตาย นายพลดักลาส แม็คอาเธอร์ บอกว่า เมื่อคุณอยู่ในกองทัพ คุณก็จะต้องอยู่ไปตลอดชีวิตจนกว่าจะตาย ร่างกาย หัวใจ และจิตวิญญาณต้องอุทิศให้ชาติให้กองทัพ"

"ในประเทศนี้ เราถือว่าเราเป็นของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เราถือน้ำพิพัฒน์สัตยาว่าเราเป็นของในหลวง คุณรู้จักการแข่งม้าไหม ? ในการแข่งม้า มีคอก และเจ้าของคอกเป็นเจ้าของม้า จ๊อกกี้เป็นคนขี่ม้าตอนแข่ง แต่จ๊อกกี้ไม่ได้เป็นเจ้าของม้า"

และในฐานะ "ประธานองคมนตรี" ที่มีหน้าที่ตาม พระราชดำรัส พระบาท สมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ที่เคยพระราชทานเมื่อวันที่ 20 มกราคม 2547 ความว่า

"องคมนตรีไม่ได้เป็นที่ปรึกษาของคนอื่น เป็นที่ปรึกษาของฝ่ายพระมหากษัตริย์เท่านั้นเอง ถ้าแนะนำคนอื่น เป็นการแนะนำเป็นส่วนตัว ไม่ใช่ฐานะองคมนตรี"

ดังนั้น ทั้งฐานะแห่งประธานองคมนตรี-รัฐบุรุษ-อดีตนายกรัฐมนตรี-อดีตนายทหารแห่งกองทัพ และเครือข่ายแห่งมูลนิธิ- คอนเนกชั่น "ลูกป๋า" ในกองทัพ จึงถูก สปอตไลต์จากทุกเครือข่ายจับจ้องทุกจังหวะก้าวแห่งชีวิต

ในสถานภาพที่ทั้งทรงอิทธิพล ทรงอำนาจ และมีบารมี จึงถูกฝ่ายเสื้อแดง-ทักษิณ "จัดให้" ชื่อของ "พล.อ.เปรม" เป็นฝ่ายคู่ขัดแย้ง ในฐานะหัวขบวนอำมาตย์

เช่นเดียวกับขบวนการ "เสื้อแดง" ที่จัดตั้งขึ้น โดยมี "หัวขบวน-รูปเคารพ" เป็นอดีตนายกรัฐมนตรี "พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร" ที่ทั้งมีเครือข่าย-มีอำนาจเงินจากอำนาจใหม่ จึงถูกเครือข่าย "อำนาจเก่า" จับจ้องทุกจังหวะก้าว

ทั้งหัวขบวนอำมาตยาธิปไตย และหัวขบวนทักษิณ ยังคงดำเนินไปอย่างเข้มข้น

หัวขบวน "เสื้อแดงทั้งแผ่นดิน" ที่ถูกก่อตั้ง-ก่อตัว-ก่อการ มาตั้งแต่ปี 2544 พร้อมกับเครือข่ายพรรคไทยรักไทย-พลังประชาชน และพรรคเพื่อไทย ยังไม่หยุดต่อสู้ทางการเมือง

ขณะที่ "พล.อ.เปรม" อายุย่าง 91 ก็ประกาศไม่หยุด...ตอบแทนคุณแผ่นดิน

ชีวิต "พล.อ.เปรม" ก้าวผ่านมาแล้ว ทั้งระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์-ระบอบอำมาตยาธิปไตย-ประชาธิปไตย ในวัย 78 ปี และระบอบทักษิณ 12 ปี

ก่อนล่วงเข้าสู่วัย 91 "พล.อ.เปรม" เคยถูกต่อต้าน-ถูกถวายฎีกา-ประท้วง ให้พ้นจากตำแหน่ง "องคมนตรี"

แต่ "ตำแหน่ง" ที่มีมาตั้งแต่สมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ในนามของคำว่า "ปรีวีเคาน์ซิล" หรือ "ที่ปฤกษาในพระองค์" นั้น "ต้องรับตำแหน่งที่อยู่จนสิ้นแผ่นดิน"

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

‘สิงห์ห้อย’พรึ่บใหญ่คับมหาดไถ!

ที่มา.ไทยโพตส์

แต่งตั้งระดับรองปลัด-อธิบดีของ มท.โผไม่พลิก เด็ก "สิงห์ห้อย" ผงาดยึดอธิบดีกรมปกครอง "ชวรัตน์" อ้างดูที่ความเหมาะสม ยกพระเวสสันดรยังมีคนเกลียด จับตา! แต่งตั้งผู้ว่าฯ ล็อตใหญ่ข้ามขั้น-ข้ามห้วย "มาร์ค" ยันย้ำใน ครม.ให้ยึดระบบคุณธรรม โถ! ปัญหามหาดไทยให้ "เทือก" กลั่นกรองแล้ว "เหลิม" ได้ทีจวกกระทรวง "สร้างทุกข์ บำบัดสุข"

เมื่อวันอังคาร คณะรัฐมนตรีอนุมัติแต่งตั้งข้าราชการประเภทบริหารระดับสูงกระทรวงมหาดไทย ตามที่นายชวรัตน์ ชาญวีรกูล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย เป็นผู้เสนอชื่อแต่งตั้งข้าราชการให้ดำรงตำแหน่งประเภทบริหารระดับสูง จำนวน 9 ราย โดยมีผลตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม 2553

โดยข้าราชการ 9 ราย ประกอบด้วย 1.นายสุรพล พงษ์ทัดศิริกุล พ้นจากตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดฉะเชิงเทรา ให้ดำรงตำแหน่งรองปลัดกระทรวง 2.นายวัลลภ พริ้งพงษ์ พ้นจากตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดสมุทรสาคร ให้ดำรงตำแหน่งรองปลัดกระทรวง 3.นายชนม์ชื่น บุญญานุสาสน์ พ้นจากตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดอุทัยธานี ให้ดำรงตำแหน่งรองปลัดกระทรวง

4.นายวิบูลย์ สงวนพงศ์ พ้นจากตำแหน่งรองปลัดกระทรวง ให้ดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย 5.นายขวัญชัย วงศ์นิติกร พ้นจากตำแหน่งรองปลัดกระทรวง ให้ดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น 6.นายวิเชียร ชวลิต พ้นจากตำแหน่งอธิบดีกรมการพัฒนาชุมชน ให้ดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมการปกครอง

7.นายสุรชัย ขันอาสา พ้นจากตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดสมุทรปราการ ให้ดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมการพัฒนาชุมชน 8.นายสุเมธ แสงนิ่มนวล พ้นจากตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงราย ให้ดำรงตำแหน่งผู้ตรวจราชการกระทรวง 9.นายขจรศักดิ์ สิงโตกุล พ้นจากตำแหน่งผู้ตรวจราชการกระทรวง ให้ดำรงตำแหน่งเป็นรองอธิบดีกรมการปกครอง

นายชวรัตน์ ชาญวีรกูล รมว.มหาดไทย ให้สัมภาษณ์ว่า การแต่งตั้งดังกล่าวกระทรวงหมาดไทยได้ทำการคัดเลือกตามความเหมาะสม ส่วนเรื่องอาวุโสนั้นก็เป็นองค์ประกอบที่ได้นำมาพิจารณาด้วย แต่ความเหมาะสมมาเป็นอันดับแรก

ผู้สื่อข่าวถามว่า การแต่งตั้งอธิบดีกรมการปกครองมีเสียงวิพากษ์วิจารณ์กันมาก นายชวรัตน์บอกว่า เรื่องเสียงวิจารณ์เป็นธรรมดา พระเวสสันดรยังมีคนเกลียด เป็นธรรมดา

ซักว่าแล้วที่ว่ามีการแต่งตั้งคนใกล้ชิดของนายเนวิน ชิดชอบ แกนนำพรรคภูมิใจไทย เข้ามาดำรงตำแหน่งสำคัญในกระทรวง ท่านจะชี้แจงอย่างไร รมว.มหาดไทยกล่าวว่า สามารถชี้แจงได้ ต้นไม้ใหญ่ต้องรับลม อย่างไรก็ตามการวิจารณ์ก็มักจะเป็นประวัติศาสตร์อยู่แล้ว
นายมานิต วัฒนเสน ปลัดกระทรวงมหาดไทย กล่าวถึงกรณีที่นายพงศ์โพยม วาศภูติ อดีตปลัดกระทรวงมหาดไทย ออกมาระบุเรื่องการแต่งตั้งโยกย้ายข้าราชการในกระทรวงมหาดไทยไม่เหมาะสมจนกลายเป็นกระทรวงน้ำเน่าว่า ตอนที่นายพงศ์โพยมเป็นผู้ว่าฯ ภูเก็ต ตนเป็นรองผู้ว่าฯ อยู่ ใครทำอะไรไว้ก็รู้กันหมด เราเป็นสุภาพบุรุษนักเลง ไม่อยากไปวิจารณ์ให้ร้ายผู้เคยเป็นผู้บังคับบัญชา

นายมานิตกล่าวต่อว่า ส่วนข้อกล่าวหาว่าผู้ได้รับการโยกย้ายขึ้นตำแหน่งระดับสูงเป็นผู้ใกล้ชิดฝ่ายการเมืองนั้น ก็ให้บอกมาว่าตำแหน่งไหนที่ใกล้ชิด และลองไปศึกษาดูว่าตอนนายพงศ์โพยมขึ้นเป็นปลัดนั้น นายพงศ์โพยมอาวุโสระดับที่เท่าไหร่ ลองไปถามผู้อาวุโสกว่าอย่างนายอนุชา โมกขะเวส อธิบดีกรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย (ปภ.) หรือนายชัยฤกษ์ ดิษฐ์อำนาจ อดีตรองปลัดกระทรวงดู

เมื่อถามว่า แสดงว่านายมงคล สุระสัจจะ มีความเหมาะสมที่จะเป็นปลัดกระทรวงมหาดไทยแล้วใช่หรือไม่ นายมานิตกล่าวว่า ที่สื่อลงไปบางครั้งไม่ได้มีฐานข้อมูลพอ คนที่จะเป็นปลัดกระทรวงได้ต้องเคยดำรงตำแหน่งอธิบดีหรือรองปลัดกระทรวง เท่ากับมีแค่ 11 คน อาวุโสข้ามกันไม่กี่คน ที่นายพงศ์โพยมไปพูดว่ามีคนอาวุโสกว่านายมงคลถึง 35 คนนั่นไปเอาบัญชีผู้ว่าราชการมาดูหมด ซึ่งยืนยันว่าเราพิจารณาดีแล้วว่านายมงคลจะเป็นผู้พาทีมเราไปได้ ตนทำงาน ตนต้องดีพอสมควร ถ้าเลวคงไม่ขึ้นถึงขนาดนี้

ถามว่าท่านและนายมงคลถูกมองว่ามีความใกล้ชิดกับนายเนวิน ชิดชอบ แกนนำพรรคภูมิใจไทย นายมานิตกล่าว่า ตนก็เคยทำงานกับนายสุเทพ เทือกสุบรรณ รองนายกรัฐมนตรี, นายชวน หลีกภัย อดีตนายกรัฐมนตรี หรือตำแหน่งอื่นๆ พอมาถึงงานม้วนสุดท้ายมาเห็นว่าใกล้ชิดกับนายเนวิน ก็เหมาว่าตนเป็นคนใกล้ชิดนายเนวิน อย่าไปด่วนสรุป

ส่วนการแต่งตั้งโยกย้ายผู้ว่าราชการจังหวัดที่จะเข้าสู่ ครม.เร็วๆ นี้ จะทำให้สังคมกังขาอีกหรือไม่ นายมานิตกล่าวว่า ปีนี้ระวังมากที่สุด ให้ทำวิสัยทัศน์มาเสนอ ตั้งช้าแต่รอบคอบ พยายามดูแลให้ดี ทั้งนี้ ก.พ.มีเกณฑ์เดิม คนจะเป็นผู้ว่าฯ ได้ต้องเป็นรอง 3 ปีขึ้นไป แต่เกณฑ์ใหม่คือ 1 ปีขึ้นไปก็มีสิทธิ์เป็นได้ เราก็ยึดมาตรฐาน ก.พ.เป็นหลัก ทำตามระเบียบปฏิบัติ

นายพงศ์โพยม วาศภูติ อดีตปลัดกระทรวงมหาดไทย กล่าวถึงการที่ ครม.มีมติเห็นชอบแต่งตั้ง 4 อธิบดี และผู้ตรวจราชการในสังกัดกระทรวงมหาดไทยว่า ไม่อยากจะพูดอะไรมากมาย เพราะได้พูดทุกสิ่งทุกอย่างไปหมดแล้ว และผลที่ออกมาก็เป็นอย่างที่คาดเดาไว้ สะท้อนให้เห็นว่าการแต่งตั้งครั้งนี้ไม่ได้ฟังเสียงสะท้อนอะไร เพราะถือว่าตนเองมีอำนาจ ซึ่งเรื่องนี้ควรปล่อยให้สังคมพิจารณา

ขณะที่นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี เปิดเผยภายหลังการประชุมคณะรัฐมนตรีว่า ในที่ประชุมคณะรัฐมนตรีตนได้กำชับเรื่องนี้ไปแล้ว เพราะมีหลายองค์กรที่เกี่ยวข้องกับราชการได้แสดงความห่วงใยมา โดยกำชับให้รัฐมนตรีทุกท่านยึดหลักของคุณธรรมในการเสนอโยกย้ายแต่งตั้งข้าราชการ

ส่วนกรณีที่มีการวิพากษ์วิจารณ์กันหนักถึงการแต่งตั้งโยกย้ายข้าราชการในกระทรวงมหาดไทยว่าเป็นคนของนายเนวิน ชิดชอบ แกนนำพรรคภูมิใจไทยทั้งหมดนั้น นายกฯ กล่าวว่า การประชุมคณะรัฐมนตรีได้มีการแต่งตั้งโยกย้ายข้าราชการในกระทรวงมหาดไทยมีจำนวนหนึ่ง โดยมีนายสุเทพ เทือกสุบรรณ รองนายกรัฐมนตรีฝ่ายความมั่นคงเป็นผู้กลั่นกรอง และเมื่อได้มีการสอบถามก็บอกว่าไม่น่ามีปัญหาอะไร

เมื่อถามว่า มีเสียงวิพากษ์วิจารณ์ว่าการแต่งตั้งโยกย้ายในกระทรวงมหาดไทย ระบบคุณธรรมหายไปแล้วในกระทรวงนี้ นายอภิสิทธิ์กล่าวว่า ในที่ประชุม ครม.ได้ย้ำไปแล้ว การแต่งตั้งโยกย้ายในส่วนที่เหลือที่จะเข้า ครม.ก็ต้องปฏิบัติตามหลักที่พูดกันในที่ประชุม ครม.
ถามว่า ข้าราชการก็อาจจะไม่กล้าไปร้องศาลปกครอง แต่ก็มีหลายกรณีที่ไปร้องแล้วมีปัญหา ควรจะใช้บทเรียนที่เกิดขึ้นแล้วมาปฏิบัติ นายกฯ กล่าวว่า คำวินิจฉัยไม่ว่าจะเป็นของศาลปกครอง คณะกรรมการพิทักษ์ระบบคุณธรรม ก.พ.ค. หรือหน่วยงานใดๆ ทำนองนี้ ตนได้กำชับว่าทางฝ่ายการเมืองฝ่ายนโยบายต้องนำไปปฏิบัติ เมื่อมีการวินิจฉัยออกมาแล้วมันเป็นการชี้แนวในเรื่องของบรรทัดฐานในเรื่องต่างๆ ก็ต้องปฏิบัติให้เร็วที่สุด

ซักว่า ในฐานะที่นายกฯ เป็นผู้นำรัฐบาลด้วย คิดว่าเป็นช่วงที่เลวร้ายที่สุดในกระทรวงมหาดไทยหรือไม่ ที่มีการแต่งตั้งอย่างที่มีการวิพากษ์วิจารณ์หรือเปล่า นายกฯ กล่าวว่า คิดว่ามันก็มีเสียงวิพากษ์วิจารณ์ ตนก็รับคำวิพากษ์วิจารณ์นั้นมาและแสดงความห่วงใย และคิดว่าทางกระทรวงมหาไทยต้องรับไปพิจารณา

ถามว่า แล้วท่านในฐานะนายกฯ เป็นผู้นำรัฐบาลทำอะไรได้มากกว่าความห่วงใย นายอภิสิทธิ์กล่าวว่า เรื่องของการบริหารงานบุคคลเป็นเรื่องที่ต้องมีความพอดีในเชิงการบริหาร คือถ้าเป็นเรื่องนโยบาย โครงการ มาตรการต่างๆ เราจะร่วมกันพิจารณาอย่างเต็มที่ แต่พอเป็นเรื่องการบริหารจัดการภายในมันก็มีเรื่องที่ต้องให้เป็นดุลพินิจของเจ้ากระทรวง

"แต่ว่าถ้าหากมีสิ่งที่ไม่ถูกต้องมันก็มีระบบที่จำกัดอยู่ หลายเรื่องเป็นเรื่องของดุลพินิจ ได้ย้ำไปแล้วว่าการใช้ดุลพินิจต้องระมัดระวังอย่างไร เพราะว่ามีเสียงวิพากษ์วิจารณ์มา ก็ต้องฟังเสียงวิพากษ์วิจารณ์เหล่านั้นด้วย กับนายชวรัตน์ ชาญวีรกูล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยก็ไม่ได้มีการชี้แจงอะไรในเรื่องนี้ต่อที่ประชุม ครม." นายกฯ กล่าว

ด้าน ร.ต.อ.เฉลิม อยู่บำรุง ส.ส.สัดส่วนพรรคเพื่อไทย กล่าวถึงการแต่งตั้งโยกย้ายข้าราชการกระทรวงมหาดไทยว่า ตั้งแต่มีนายชวรัตน์ ชาญวีรกูล เป็น รมว.มหาดไทย การแต่งตั้งโยกย้ายข้าราชการในกระทรวงก็ค่อนข้างพิสดาร ไม่ยึดระบบอาวุโสและความสามารถ แต่เป็นการแต่งตั้งตามใจชอบและคนใกล้ชิด หากคนใดเคยรับราชการใน จ.บุรีรัมย์ มักจะเติบโตแบบตอนกิ่งที่ไม่โตจากเมล็ด

"สมัยที่ผมเป็น รมว.มหาดไทย ยึดหลักว่าคนที่จะเป็นผู้ว่าฯ ได้นั้นต้องเป็นรองผู้ว่าฯ มาแล้ว 2 ปี มีผลงานความสามารถ ไม่เคยคิดว่าจะเป็นคนของใคร หรือเป็นศัตรูใคร แต่วันนี้หลักการนี้หายไปหมด บางคนเป็นรองผู้ว่าฯ ปีเดียวก็นำมาพิจารณาให้เป็นผู้ว่าฯ ได้แล้ว กระทรวงมหาดไทยยุคนี้เปลี่ยนจากบำบัดทุกข์ บำรุงสุข มาเป็นสร้างทุกข์ บำบัดสุข หากข้าราชาการเติบโตด้วยการวิ่งเต้นและแสวงหา บ้านเมืองจะลำบาก" ร.ต.อ.เฉลิมกล่าว.

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

การเมืองอัปลักษณ์

โดย หนังสือพิมพ์โลกวันนี้รายวัน

ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร (ส.ก.) และและสมาชิกสภาเขต (ส.ข.) อย่างไม่เป็นทางการ ปรากฏว่าพรรคประชาธิปัตย์ยังคงได้รับคะแนนจากคนกรุงเทพฯมากที่สุด ขณะที่พรรคการเมืองใหม่ไม่ได้เลยแม้แต่คนเดียว

โดยการเลือกตั้ง ส.ก. 50 เขต จำนวนทั้งสิ้น 61 คน พรรคประชาธิปัตย์ได้ 45 คน พรรคเพื่อไทย 15 คน และผู้สมัครอิสระ 1 คน ส่วนการเลือกตั้ง ส.ข. จำนวนทั้งสิ้น 256 คน พรรคประชาธิปัตย์ได้ 210 คน พรรคเพื่อไทย 39 คน และผู้สมัครอิสระ 7 คน

ที่น่าสนใจคือจำนวนผู้มีสิทธิเลือกตั้ง แยกเป็น ส.ก. มีผู้ใช้สิทธิเลือกตั้ง 1,703,206 คน จากผู้มีสิทธิเลือกตั้ง 4,139,075 คน คิดเป็นร้อยละ 41.15 จากเดิมร้อยละ 41.94 ส่วนผู้มีสิทธิเลือกตั้ง ส.ข. 36 เขต มีผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้งทั้งสิ้น 1,151,483 คน จากผู้มีสิทธิเลือกตั้ง 2,737,054 คน คิดเป็นร้อยละ 42.07 จากเดิมร้อยละ 42.70

เห็นได้ว่ามีผู้ใช้สิทธิเลือกตั้งเพียง 42% เท่านั้น ซึ่งสะท้อนให้เห็นชัดเจนว่าคนกรุงเทพฯที่ถือเป็นกลุ่มผู้ที่มีความรู้และมีฐานะทางสังคมสูงยังไม่ให้ความสนใจกับการเลือกตั้งเหมือนที่ผ่านมา แต่เป็นตัวชี้วัดสถานการณ์ทางการเมือง แม้วันนี้คนรากหญ้าที่เรียกตัวเองว่า “ไพร่” จะแสดงให้เห็นถึงพลังที่มีต่อการเมืองมากขึ้น โดยเฉพาะคำว่าประชาธิปไตยและความยุติธรรม

ดังนั้น การเลือกตั้งไม่ว่าจะเป็นสนามเล็กหรือสนามใหญ่ในกรุงเทพฯ จึงมีความหมายต่อการเมืองในภาพรวมไม่น้อย โดยเฉพาะในสถานการณ์ที่อึมครึมจนไม่มีใครมั่นใจว่าจะมีการเลือกตั้งหรือไม่ หรือถ้ามีการเลือกตั้งจะมีความยุติธรรมหรือไม่

เพราะหลายฝ่ายเห็นว่าการเมืองไทยวันนี้ไม่ต่างอะไรกับรัฐประหารเงียบหรือเผด็จการซ่อนรูปที่รัฐบาลอยู่ภายใต้กองทัพ ซึ่งคนกรุงเทพฯส่วนใหญ่ถูกมองว่าสนใจเรื่องปากท้องของตัวเองมากกว่าเรื่องของประชาธิปไตยหรือความยุติธรรมของสังคมไทย ซึ่งมีความเหลื่อมล้ำกันอย่างมาก ไม่ว่าจะเป็นความเหลื่อมล้ำทางการเมืองหรือเศรษฐกิจ

จึงไม่แปลกที่สื่อและนักวิชาการจะวิเคราะห์กันว่า ผลการเลือกตั้ง ส.ก. และ ส.ข. ถือเป็นความพ่ายแพ้ของภาคประชาชนทั้งสีเหลืองและสีแดง

แต่ถ้ามองในแง่ของประชาธิปไตยที่แท้จริง ประชาธิปไตยเป็นของประชาชน มาจากประชาชน และเพื่อประชาชน ไม่ว่าการเคลื่อนไหวของสีใดจะผูกโยงกับบุคคลใดหรือกลุ่มใดก็ตาม แต่ทุกสีต้องการเห็นประชาธิปไตยที่เป็นของประชาชน และเพื่อประชาชน

ไม่ใช่ประชาธิปไตยภายใต้การเมืองที่อัปลักษณ์อย่างทุกวันนี้

**********************************************************************